En nu werd het tweede pak het kind aangedaan.
Het bestond uit een hemelsblauw lijfje...
een mantel van dezelfde kleur maar met een lichtere tint...
een rijker lijfje, en een witte sluier, glanzend als zijde...
die in plooien naar achteren viel, zoiets als de gewijde sluier van een non.
Daaroverheen was een fijne, nauwsluitende krans van gekleurde bloemknoppen...
gemaakt van zijde en vermengd met kleine groene blaadjes.
Toen hingen de priesters over haar gezicht nog een witte sluier die als een muts op de top was geplooid. Hij werd vastgehouden door drie klemmen, de een onder de ander, waarmee de sluier over het hoofd kon worden opgetrokken, hetzij een derde, hetzij de helft, of zelfs geheel.
Het kind werd geïnstrueerd over het gebruik van deze sluier, wanneer het opgeheven of neergelaten moest worden, bij het eten of het beantwoorden van vragen.
In deze outfit ging Maria aan tafel...
waar ze tussen twee van de priesters ging zitten, de derde tegenover haar.
De vrouwen en kinderen zaten aan het ene uiteinde van de tafel, apart van de mannen.
Tijdens de maaltijd testten de priesters het kind op vele punten in het gebruik van de sluier, door haar vragen te stellen en haar antwoorden te ontvangen, en ook in vele andere, gebruikelijke ceremonies.
Ze herinnerden haar eraan dat ze nog steeds van alles kon eten, en boden haar verschillende gerechten aan, om haar te verleiden en te kijken hoe ver haar onthouding zou gaan. Maar Maria wekte hun bewondering op door alles wat ze deed en zei.
Ze proefde spaarzaam van slechts een paar gerechten en beantwoordde al hun vragen met eenvoud en wijsheid. Tijdens de maaltijd en het hele onderzoek zag ik engelen om haar heen zweven, en haar in alles leiden en bijstaan.
[emmerich]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten