dinsdag 21 april 2026

 




anselmus 4



'Al een paar jaar later moest Anselmus in ballingschap

vanwege zijn onverzettelijke houding jegens William II de Rode,

de tirannieke koning van dat moment. 

Deze meende invloed te kunnen uitoefenen op kerkelijke benoemingen en beslissingen.

 Anselmus verzette zich daar krachtig tegen. 


Zo kwam hij via Frankrijk weer in Italië terecht. 

Daar woonde hij een aantal bisschoppenvergaderingen bij

en deed veel goed werk in dienst van de geloofsgemeenschap.



Na de dood van William Rufus trad Hendrik I als koning aan.

Deze liet Anselmus vragen terug te keren naar Canterbury. 

Maar wederom ontstond er en conflict. 

De koning behield zich het recht voor zelf bisschoppen aan te wijzen

en eventueel zelfs nieuwe bisschopssteden. 


Anselmus boog niet,

en voor de tweede keer ging hij in ballingschap. 

Zijn terugkeer in 1106 werd een overweldigende triomftocht. 

En hij stierf toch als een gevierd bisschop,

drie jaar later, in 1109.



In de tijden van ballingschap

had hij voldoende tijd gehad om na te denken over moeilijke vragen van het geloof 

en er boeken over te schrijven. 


Beroemd is zijn boek Cur Deus Homo, over de Menswording van Gods Zoon. 

Het zou van grote invloed blijken op de wetenschap van de komende eeuwen.


Hij wordt afgebeeld als bisschop (met mijter, staf en tabberd) of als abt (enkel staf).

Meestal met een boek, vanwege zijn theologische arbeid.

En soms met een schip vanwege zijn talloze reizen overzee.'


[bron]

anselmus 3



2e anekdote: De Vogel

'Een andere keer zag Anselmus

hoe een jongetje een vogel aan een touwtje had vastgebonden. 

Als hij het touwtje liet vieren, vloog het vogeltje op, in de hoop te ontsnappen. 

Maar telkens en telkens weer viel het diertje terug, en trok de jongen het naar zich toe. 

Hij had er duidelijk veel plezier in. 


Maar onze heilige vader hoopte dat het touwtje zou breken. 

En dat gebeurde, en de vogel ontkwam!

Het kereltje zet het op een huilen,

maar Anselmus lachte tevreden.


Hij riep ons bij zich en vroeg:

"Heb je dat spelletje van dat jongetje gezien?

Nou, precies zo speelt de duivel zijn spelletjes met de mensen. 

Hij houdt ze door allerlei kwaad aan het lijntje. 

Hebzucht en wellust brengen hen het hoofd op hol, en ze leven erop los.


Soms komt het in hen op, wat voor leven ze eigenlijk leiden.

Dan komen ze tot zichzelf, en nemen zich voor om zich van dat alles los te maken. 

Net als die vogel van daarnet, zoeken ze de vrijheid. 


Maar omdat de vijand ze aan het lijntje van hun slechte neigingen houdt, 

vallen ze weer terug en begint alles weer van voren af aan.

En dat gaat zo eindeloos door. 


En zo vinden ze nooit de vrijheid...

als er niet een krachtige impuls van buiten komt

die het duivelse lijntje breekt."'


[bron]

anselmus 2



De haas op de vlucht

'Na een bezoek aan koning William II de Rode, reed Anselm terug naar huis.

Plots schoot een haas voorbij die blijkbaar ergens voor op de vlucht was. 

De jonge leerlingen uit het gezelschap gingen er meteen achteraan. 

Op het moment dat ze dachten het dier te pakken te hebben, 

zocht het veiligheid onder het paard van Anselmus. 



De heilige voelde de angst van het opgejaagde diertje, 

hield de teugel in, en liet niemand toe er een vinger naar uit te steken. 

Ook de honden, die er uitgelaten omheen blaften, legde hij het zwijgen op.


Wij keken dit alles met verbazing aan. 

Een paar lieden uit ons gezelschap lachten hardop

en hadden duidelijk plezier in het hele gebeuren. 

Maar Anselmus moest ervan huilen! 



Hij zei: 

"Ja, lachen jullie maar!

Maar dit arme dier hier heeft niets te lachen. 

Overal om hem heen, heeft hij vijanden die het op zijn leven hebben gemunt. 

Alleen bij ons vindt hij veiligheid. 


Nou, zo zit het ook met de ziel van elke mens. 

Als die van het lichaam afscheid neemt, komen de boze geesten meteen op haar af

om haar te grijpen en haar in het verderf te storten. 

In doodsangst kijkt ze wanhopig om zich heen

of er ergens een veilig plekje te vinden is. 

Hoe verlangt ze naar een hand die zich naar haar uitstrekt om haar te helpen!

Maar de duivels rondom haar lachen hardop. Wat een lol, plezier hebben ze

om een arme die geen redding of toevlucht vindt!"



Hij gaf zijn paard de teugel en reed verder, 

en verbood de honden nog achter het dier aan te gaan. 

En zo ontkwam die haas, opgelucht met grote sprongen. 


Ons was intussen het lachen vergaan. 

Met onze gedachten bij de vreugde dat elk schepsel bestemd is om verlost te worden, 

zetten we onze reis verder.'


[bron]

anselmus 1




-Geboortehuis in Aosta (It.)-

Anselmus van Canterbury (1033-1109)

was afkomstig uit een adellijke familie in Aosta, Piemonte, in Noord-Italië. 

Vanwege onenigheid met zijn vader, had hij al jong zijn geboortegrond vaarwel gezegd. 

Hij kwam terecht in de abdij van Bec (nabij Lisieux) in Normandië.

Daar werd hij eerst benoemd tot prior,

en vervolgens gekozen tot abt. 


-Abdij van Bec (Normandië)-

In die periode fungeerde hij als geestelijk leidsman van Ida van Boulogne,

de moeder van Godfried en Boudewijn van Bouillon.

In 1093 trad hij aan als aartsbisschop van Canterbury. 

Ook in die periode bleef Ida briefcontact met hem onderhouden.



Uit die tijd zijn door zijn leerling en biograaf Eadmer enkele anekdotes overgeleverd

die een mooi beeld geven van zijn typische manier van denken.

Eadmer was er blijkbaar telkens zelf bij. 

Zie hiervoor de volgende stukjes!


[bron]

vrijdag 17 april 2026

 






heilige kateri 5

 


"I did not attend the drum feasts
the dances, or other native gatherings.

For I saw these as occasions
for sins against purity.

I had a great horror for impurity
and always left the company
of people my age.

Preferring solitude
and work."




"I never had a desire
to do as the other girls did.

I did not wear ornaments,
braid my hair into a single braid
to indicate that I was not married,
pierce my ears, or paint my face.

I prefered to be alone
and to remain unwordly."





heilige kateri 4



en zo zijn er wel meer heiligdommen

verspreid over Canada en de VS



de mooie Rosary Walk bijvoorbeeld

in Gallup, New Mexico

2.200 mijl van NY



vlakbij de grote indianenreservaten

in een gebied waar lang steenkool is gewonnen


en dat nu (onterecht?) bekend staat om...

zijn hoge criminaliteit !


"the most dangerous city

in the most dangerous state"


daar moet Maria de hand in hebben

sámen met Sint-Kateri !



[website]

heilige kateri 3



maar ook in Fonda, NY

op de plek waar ze vandaam kwam

is nu een heiligdom, aan haar gewijd



gerund door Franciscanen

die er een mooi filmpje over maakten

alleen te zien op hun website

(doén !)



[website]

heilige kateri 2



in Kahnawake, bij Montréal

waar zij heel jong stierf

bevindt zich haar graf

en oudste 'shrine'




[website]

heilige kateri 1



eind november 2019

(toen nog maar net 7 jaar heilig verklaard)

kwam ze voor het eerst mijn leven binnen:

de heilige Kateri Tekakwitha (†17 april 1680)

24 - of misschien zelfs 23 - jaar oud geworden

Mohawk-meisje uit de staat New York

uitgeweken voor haar familie

naar Kahnawake, Montréal

in Canada



anders zou ze door hen

omwille van haar bekering

zijn gedood




[wiki]