vlak voor kerst was het, in 2021,
toen ik voor het eerst kennis maakte
met Margaretha-Maria Alacoque
(én Claude de la Colombière!)
voor nu, enkel deze cantique:
1- De wereld negeerde God, de aarde was koud, de liefde voor het tabernakel en de smaak van de Hostie leken voorgoed verloren te zijn gegaan onder onze voorouders, maar God, die vlees geworden is in Zijn Eucharistie, kwam om onze tanende vurigheid nieuw leven in te blazen, het Vuur van het Heilig Hart kwam om de Liefde opnieuw aan te wakkeren!
R- Van kilheid en haat wint alleen de góddelijke Liefde!
Moge jouw stem ons naar Haar toe leiden,
o Heilige Apostel van het H. Hart.
2. Jezus staat op het altaar en toont de zieneres Zijn hart, van Hem als mens en als God, waarvan het vurige vlees in Zijn brandende borst lijkt verteerd te zijn. Alle echo's van het klooster, met hun vurige ziel, gooien dit woord van Christus naar de nederige vertrouwelinge: "Zie, zie dit Hart dat nooit ophoudt om lief te hebben..."
3. De nederige maagd, die de jansenistische kilheid trotseerde, wordt uiteindelijk evangeliste van de belofte en wijdt aan het Goddelijke Hart haar onsterfelijke liefde. De wereld en de koude en droevige sekte verlatend, verheft zij in onze huizen het Hart van de grote Kunstenaar, die met een enkel woord de kribbe, het kruis en het altaar schiep.
4. Aan jou, Franse Maagd, heeft de Meester in dagen vol tranen de charmes van Zijn Hart geopenbaard. Mooie lelie van ons Frankrijk, liefhebster van het Kruis, destijds overwon jij vreselijke angsten, het Hart met het Kruis jouw enige wapen. Bij God, wij bidden jou, verhoor ons gebed!
Auteur: Pater Lucien Détrez
Melodie en begeleiding: Gilbert Chevalier
Zang: Jean-Myriam Chevalier
