VAL ENGELEN VERGT VERGIFFENIS VAN GOD
TOT IN ZIJN MEEST NEDERIGE SCHEPSELEN
DAAROM MOETEN OOK WIJ VERGIFFENIS VOELEN
T.T.Z. GOD IN ONS LATEN VERGIFFENIS VOELEN
IN TOENEMENDE MATE, ALLE BEGRIP VOORBIJ:
VOOR ZIEKEN, EENZAMEN...
VOOR 'FARIZEEËN', TROTSEN, VERHARDEN...
VOOR MENSEN IN VAGEVUUR EN HEL...
ZÓ GROEI JE, SPIRITUEEL
'In de naam van de Vader...
Vandaag kom Ik met Mijn Wonden blootgelegd,
met de wonden op Mijn voorhoofd, in Mijn zij, op Mijn voeten, op Mijn handen, in Mijn hart.
Ik kom zo, omdat Ik jullie op deze manier de essentie van vergeving overbreng,
omdat Ik jullie op deze manier een genade schenk die alleen Mijn Gewonde Hart
aan de wereld en aan alle schepselen kan geven.
Daarom strek Ik vandaag Mijn Handen naar jullie uit,
om je te leiden naar een nieuwe ervaring: de ervaring van de vergeving van jullie Heer,
een vergeving die begon in het Hart van God, vanaf het begin van het leven; een vergeving die,
vanaf het moment dat de Schepper de gevallen engelen uit Zijn Koninkrijk verdreef,
reeds in Zijn Hart bestond en gekoesterd, opgebouwd en gevoed werd,
want om Zijn Schepping van zo'n grote dwaling te verlossen,
moest Gods Vergeving alle dimensies van het leven overstijgen;
ze zou moeten voortkomen uit Zijn meest nederige schepselen
om terug te keren naar het Koninkrijk der Hemelen,
en zo een pad van verlossing te creëren
voor al diegenen die haar nodig hadden,
Dit pad van universele vergeving begreep Ik,
vanaf het moment dat Ik Mijn apostelen ontmoette,
vanaf het moment dat Mijn openbare bediening begon
en de Geest van God Mijn hele Wezen overspoelde,
waardoor Mijn blik de blik van Mijn Vader werd,
Mijn hart het hart van Mijn Vader,
Mijn geest de geest van de Vader.
Zo kon Ik Mijn metgezellen bijeenroepen,
kon Ik ieder van hen aankijken, hen bij naam noemen
en hen tot Mij trekken, ondanks hun onvolmaaktheid.
Vergeving woonde al vanaf het begin in Mijn Hart.
En deze vergeving werd opgebouwd, gevoed en versterkt
door de liefde die ook in Mijn Bewustzijn groeide,
niet alleen voor Mijn apostelen en discipelen,
maar voor al het leven.
Dezelfde blik die de Schepper Mij schonk,
waarmee Ik de essentie van Mijn metgezellen kon zien,
had Ik ook voor alle wezens.
Zo keek Ik naar de zieken,
Ik reinigde hen en betaalde voor hun zonden;
zo keek Ik naar de verlatenen, de vergetenen, de eenzamen:
Ik drong door tot hun wezen, brak door de lagen van dwaling en ellende heen,
om hun hart te bereiken.
Zo keek Ik ook naar de Farizeeën, naar hen die Mij veroordeelden,
want in Mijn doodsstrijd toonde de Schepper Mij diegenen
die Mijn liefde, Mijn offer, het meeste nodig hadden.
Ik ben niet in de wereld gekomen voor de heiligen;
Ik ben gekomen voor de zondaars.
Jullie leven je eigen transformatie en overgave
niet voor de heiligen, maar voor de zondaars.
Het christelijke pad krijgt pas betekenis wanneer je dit Mysterie kunt begrijpen,
wanneer je niet langer volmaaktheid in anderen zoekt, maar ín hen zoekt wat ze missen.
Zij zijn degenen die Ik het meest liefheb, omdat zij degenen zijn
die liefde het meest nodig hebben, die liefde missen.
Het was eenvoudiger om de zwakken, de armen, de hulpelozen lief te hebben,
omdat zij hun zwakheid toonden en om hulp riepen.
De weg lag open naar hun harten;
je hoefde alleen maar binnen te gaan
en je handen naar hen uit te strekken.
Maar voor de Farizeeën lag de weg niet open, hun harten stonden niet open.
Uit hun gedachten, hun emoties, hun innerlijke wereld kwam ambitie voort,
een behoefte om de macht van de wereld te behouden, de kracht van de wereld.
Hoewel ze God zochten, heerste er duisternis in hun geest.
Voor hen ben Ik in de wereld gekomen.
Ik ben in de wereld gekomen om paden in het geweten te openen,
en dit pad heb Ik geopend door Mijn eigen offer.
Ik heb de Farizeeën niet gedwongen Mij lief te hebben,
Ik heb hen niet gedwongen de transformatie te ondergaan,
anders te zijn, op te houden te zijn zoals ze waren.
Wat Ik heb gedaan, vrienden,
was de Waarheid van Mijn Vader in Mijzelf te leven,
was Mijzelf volledig te geven,
uit liefde voor de Vader
en al Zijn schepselen.
En pas toen Mijn offer was volbracht,
pas toen het voorhangsel van de Tempel was gescheurd,
braken sommige harten, hard als steen, open,
scheurden als het voorhangsel
en ontwaakten.
Pas toen Ik Mijzelf aan de dood overgaf en de dood overwon,
werd dit doel vervuld, niet eerder.
Liefde werd niet geboren in verharde harten
voordat Mijn Hart verscheurd werd.
Begrijp daarom de essentie
van vergeving.
Vergeving begon niet aan het kruis;
ze ontwikkelde zich vanuit het Hart van de Vader,
breidde zich uit naar het Hart van de Zoon,
en dag na dag in Mijn leven, in elke situatie,
ontwikkelde Ik dit vermogen tot vergeving,
zodat Ik aan het kruis kon zijn
en vergeving kon uitbreiden
in barmhartigheid.
Zelfs na Mijn dood,
nadat alles volbracht leek te zijn,
riep Mijn Vader Mij op om nog één stap te zetten:
de afgrond in te gaan, naar hen die zichzelf hadden veroordeeld.
Mijn Geest ging naar binnen en drie lange dagen stond Ik voor de meest onbegrijpelijke pijnen,
het meest ondenkbare lijden, de heerschappij van duisternis en zelfveroordeling.
Mijn Hart bleef zich verwijden,
terwijl Ik in de ogen keek van de zielen die schreeuwden.
Ze schreeuwden met hun ogen, omdat zij geen stem hadden, alleen maar gehuil,
ze hadden geen woord, geen geluid dat tot het Hart van God kon opstijgen.
Hun zelfveroordeling beroofde hen van de mogelijkheid om te zijn als de Vader,
om Zijn Scheppend Woord uit te spreken,
om geluid, schoonheid, harmonie voort te brengen.
Dit was de grote pijn van de zielen: te leven zonder God,
zonder schoonheid, zonder harmonie, zonder vrede.
Mijn Hart verwijdde zich.
De Barmhartigheid die aan het Kruis geboren was, stroomde uit Mijn Borst, vermenigvuldigd.
Het Bloed dat aan het Kruis volledig vergoten leek te zijn, werd opnieuw uitgestort over de afgronden;
het was niet langer Mijn menselijk Bloed, maar Mijn Goddelijk Bloed.
En voor de meest behoeftige zielen, herbeleefde Ik
de diepste pijnen van Mijn Lijden,
en schonk hun vergeving.
-
Na Mijn Verrijzenis en Mijn Hemelvaart, na aankomst in het hart van Andromeda,
en het herkennen van het leven dat bestaat in Gods Eeuwige Tijd, de Tijd van zonder-tijd,
toonde de Schepper Mij er het Doel van Mijn Lijden,
het Doel van de uitbreiding van vergeving,
de consequenties van ongehoorzaamheid.
Toen de engelen uit de Hemel werden verdreven,
ontstond er een opstand, niet alleen in de Hemel, maar in al het leven;
een opstand die wonden, trauma's, pijn, angsten, gesloten harten
en vernield bewustzijn/geweten veroorzaakte,
zelfs in Gods Eeuwige Tijd.
En de Schepper toonde er Mij dat deze vergeving
die zich op Aarde had uitgebreid,
zich nog veel verder moest uitbreiden,
om de verlossing van het leven te bewerkstelligen,
zodat Barmhartigheid dimensies zou overstijgen
en alle schepselen zou bereiken.
Sinds Mijn Hemelvaart tot vandaag
is er al veel vergeven, geheeld en verlost,
maar er is nog een lange weg te gaan voor deze vergeving heel het leven bereikt.
Kijk naar de Aarde en haar schepselen:
oorlogen, wreedheden, lijden, vernietiging van de Rijken der Natuur,
vernietiging van de mensheid zelf, zowel jegens zichzelf als jegens hun medemensen.
De planeet is een spiegel van een realiteit die nog steeds wordt beleefd
in de uitgestrektheid van het universum.
Net zoals Ik de eerste stap van expansie op Aarde zette
om vervolgens deze Liefde en deze vergeving naar het universum te brengen,
nodig Ik jullie vandaag uit om in Mijn voetsporen te treden;
nodig Ik je uit om júllie harten open te scheuren met de speer van Mijn Liefde;
nodig Ik je uit om júllie te laten doorboren door vergeving die,
wanneer verleend, alle begrip en alle rationaliteit overstijgt.
Deze vergeving begint bij de mensen om je heen, elke dag.
Oefen vergeving, zodat je een hoger leven kunt leiden.
Er zal geen hoger leven zijn als in het dagelijks leven
je kennis geen realiteit wordt.
Je zult niet vrij zijn van vallen,
je zult niet vrij zijn van zondigen,
je zult niet vrij zijn van pijn,
je zult niet vrij zijn van teleurstellingen,
je zult niet vrij zijn van ellende en onvolmaaktheid.
En Ik vraag je niet om volmaaktheid;
Ik vraag je om de dagelijkse, voortdurende beoefening van vergeving,
om de inspanning tot genezing, de inspanning tot barmhartigheid, de inspanning tot liefde,
de inspanning om in je Heer te zijn zoals Ik in mijn Vader ben.
Als Ik niet in Mijn Vader was en niet vol was van Zijn Geest,
zou het nooit mogelijk zijn geweest om te leven wat Ik heb geleefd,
en uit te drukken wat Ik vandaag de dag uitdruk voor het hele leven.
Zo ook voor ieder van jullie: als je niet in Mij bent en, door Mij, in God,
zal het niet mogelijk zijn om te leven zoals Ik je zeg.
Sluit daarom de deur van je hart niet voor Mij,
geef het zoeken naar Mij niet op,
zoek genade bij jullie Heer.
Ik ben er altijd, levend en onveranderlijk.
Kom tot Mij, opdat Ik, zoals Mijn Vader liefhad en vergaf in Mijn Hart,
ook in jullie harten mag liefhebben en vergeven, totdat jullie harten zich openen,
totdat ze nieuwe stralen, nieuwe energieën, gaven van de Goddelijke Geest voortbrengen
die, in de verborgen chemie van het menselijk bestaan, zichzelf transformeren en vernieuwen
door de beoefening van levende spiritualiteit, het leven in het Goddelijke, het leven in de Geest.
Verzamel in jullie harten de genade die Ik jullie vandaag breng:
de essentie van vergeving.
Moge er geen wrok in jullie harten zijn.
Moge Mijn Heilig Hart in jullie harten wonen
en moge ieder van jullie ook een woonplaats in Mij vinden.
Ik zegen jullie, in de naam van de Vader,
de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
Jullie Meester en Heer,
Christus Jezus'
Door de gave van Vergeving
die ontspringt uit het Hart van God,
open voor ons, Heer, de Poorten
van Uw Koninkrijk.
Amen.
Ik vraag Uw vergeving, Heer,
voor alles wat ik heb gedaan.
Schenk mij de genade
van bevrijding.
Amen.'
