weorð scipe
maandag 13 april 2026
ida van leuven 4
'Ida stierf "in de geur van heiligheid"
en werd ook lang als heilige vereerd.
Haar wonderbaarlijke visioenen werden in ruimere kring bekend,
alsook haar lichamelijke ontmoetingen met verschijningen van met name het Kindje Jezus,
waarbij ze Hem vasthield, waste, met Hem speelde en Hem aankleedde.
Toch werd in 1576 haar klooster te Roosendael door de Geuzen verwoest.
In 1600 werd het opnieuw opgetrokken, maar waarschijnlijk heeft men toen...
in het geheel niet meer gedacht aan de relieken van Zuster Ida.
Laat staan aan reliekverering...
Pas in 1719 werd zij zaligverklaard vanwege haar vroomheid en nederigheid.
Haar officiële gedenkdag, ingesteld door paus Clemens XI...
is 13 april!'
[wiki]
ida van leuven 3
'Zoals bij zovele zaligen en heiligen
- de H. Franciscus om er slechts een te noemen -
zijn er ook bij de zalige Ida verhalen over bijzondere ervaringen die zij had met dieren!
Vissen die naar haar toe kwamen zwemmen bijvoorbeeld,
tijdens het wassen van wasgoed in de beek...
Of onderstaand verhaal, over de kippen!
"Een andere keer ging ze naar de kerk om er de mis bij te wonen.
Maar er waren zo veel mensen binnen dat ze het te druk vond. Ze besloot in de voorhal van de kerk te blijven staan; daar was ze meer alleen en kon ze zich beter concentreren op de eigenlijke inhoud van de heilige woorden en handelingen. Maar nu was ze wel weer erg alleen, en ze verlangde naar passend gezelschap.
Haar oog viel op de hanen en kippen die buiten links en rechts op de grond naar voedsel zochten, met hun typische staccato pikbewegingen. Vanuit de verte riep ze hen met onderdrukte stem toe: 'Jullie hanen en kippen daar, luister! Laat even dat gezoek naar voedsel zitten, en kom hierheen om ter ere van jullie Schepper de heilige mis bij te wonen!'
En geloof het of niet: ze was nog niet uitgesproken of daar kwamen ze van alle kanten toegesneld! Het was alsof zij de kloek was, zoals ze daar stond, omgeven door de dieren, die roerloos hun koppetjes naar haar omhoog hielden, en haar nauwlettend met hun scherpe ogen gadesloegen.
Ze was er aangedaan van. Pas nadat binnen het evangelie was voorgelezen, gaf ze de dieren toestemming om weer terug te keren naar waar ze vandaan gekomen waren, en verder te gaan met voedsel zoeken. Met een korte knik namen ze afscheid van haar, en hervatten hun gewone bezigheden."'
[bron]
ida van leuven 2
'De spot en het getreiter moe...
trad Ida tenslotte toe tot de cisterciënzerinnen
van de (rijke) abdij Roosendael bij Mechelen.
Net omdat de mensen zich zo tegen haar hadden gekeerd,
gaf zij al haar liefde aan de Heer van haar gebed...
Haar Vita vertelt...
dat eten voor haar een groot probleem was.
Ze walgde alleen al van het kijken naar of van de geur van voedsel. In een van de vele wonderen die zich om haar heen voltrokken, vermeerderde zich het brood dat Ida zelf niet wilde eten, zodat zij dit onder de zieken en armen kon verdelen.
Begin 13e eeuw was binnen het christendom een bijzondere vorm van extreem vasten ontstaan onder vrouwelijke religieuzen, vaak mystici, die zelfkastijding en vasten beoefenden als een manier om dichter bij het goddelijke te komen. Vaak onderbraken zij dit vasten alleen maar om de gewijde hostie te ontvangen. Een moment waarnaar zij hevig verlangden, en waaruit zij bijzondere kracht putten.
Ida van Leuven wordt in dat verband vaak vermeld naast Ida van (Zout)leeuw en Ida van Nijvel. Deze drie "heilige Ida's", allen cisterciënzerinnen uit de 13de eeuw, hebben toentertijd geschiedenis geschreven door hun geloof in de eucharistie als mystiek sacrament.
Op velerlei manieren werden zij hierom begenadigd, en ontleenden hieraan het gevoel werkelijk "met Christus gehuwd" te zijn. Bruiden van Christus... Om aan te duiden welk een heilige indruk de later zalig verklaarde Ida op haar omgeving maakte, wordt gezegd dat zij "straalde van heiligheid, zozeer dat ze 's nachts zonder verlichting kon lezen of handwerken!"'
ida van leuven 1
'Zalige Ida werd geboren in Leuven omstreeks 1211.
Haar vader had een succesvolle wijnhandel in de stad.
Aanvankelijk onderscheidde ze zich niet bijzonder van de meisjes van haar leeftijd.
Maar vanaf haar 18e begon ze een leven te leiden van boete en gebed.
Zij wilde liever alleen wonen en bouwde zich een armoedig hutje
tegen de buitenwand van haar ouderlijk huis.
Al vlug ontving zij 'wondertekenen' (stigmata) in haar lichaam.
Ze probeerde de littekens die dat gaf, verborgen te houden,
maar leed - toch zichtbaar - soms heftige pijn.
Haar ouders en omgeving zouden zich voor haar geschaamd hebben,
en met getreiter en kleinerende opmerkingen geprobeerd hebben
haar tot andere gedachten te brengen.
Ook haar stadgenoten maakten zich vrolijk
over de hele situatie.
Een podcast van de KRO vertelde over haar leven het volgende:
"Mijn vader haalde zijn koopwaar uit Frankrijk en Duitsland. En was daar trots op. Hij pronkte met zijn handelsrelaties. En met zijn goed betalende klanten. Want u begrijpt natuurlijk ook wel: wie zich wijn kon permitteren in die tijd: dat was de adel.
Wij waren niet van adel. Maar mijn ouders wilden er graag bijhoren. Klanten werden bij ons in de zaak als vorsten onthaald. Er werden feesten en recepties gegeven als de nieuwe oogst binnen was. Dan liep mijn vader stralend van trots tussen de mensen door. Hij vond het heerlijk daarbij te horen. Bij ‘de kringen’...!
Maar intussen stelde het niets voor. De gesprekken gingen nergens over. Dát waren dan de toonaangevende mensen van onze maatschappij. Allemaal buitenkant en façade. Ik voelde mij er niet bij thuis. Ik wilde wat anders. Nee, laat ik dat beter uitdrukken: mijn roeping lag elders. Bij de dingen van het geloof: bezinning, gebed, vasten, zingeving, liefde... ja vooral dat: liefde!
Omdat ik me stoorde aan altijd maar dat gerinkel van flessen, het houten rollen van wijnvaten, het schaterlachen van holle mensen, het gesnap en gesnater van aardige, maar oppervlakkige kennissen, zocht ik een eigen plekje. En vond dat, in een aanbouwseltje tegen ons huis. Een soort rommelhok, dat ik omvormde tot een kluizenaarscel.
Ik bracht mijn ouders daarmee in grote verlegenheid. Wat hebben ze allemaal niet geprobeerd om mij tot andere gedachten te brengen! O, u had ze eens moeten horen. Ik leek wel gek. Maakte mijn familie te schande. Was een bedreiging voor de zaak, want zo joeg ik de klanten weg.
Maar om eerlijk te zijn: het tegendeel was het geval. De mensen van Leuven maakten zich vrolijk over mijn dissidente gedrag. Genoten van de ruzies tussen mijn ouders en mij. En kwamen nieuwsgierig kijken! Tuk op schandaaltjes.
In mijn hart wist ik dat ik de goede keuze had gemaakt.
Volgde mijn roeping.
Maar het heeft zoveel pijn gedaan."'
[bron]
zondag 12 april 2026
om mattia 3
om Mattia
en haar moeder Katja
om allen errondom
in heden
in verleden
en in de toekomst
om de kerk die er was
en die er niet was
om de priesters die ontbraken
en de kloosterlingen
en die ontbreken
om al die redenen
die te noemen
en niet te noemen zijn
om de Liefde die voelbaar was
die voelbaar is
en om het oordeel dat ons
niet toekomt
!
om mattia 2
vervolgens, deze korte documentaire
van Omroep Zeeland !
dat hij zich altijd moest verdedigen
dat hij 'in Kampen' had gestudeerd
twijfelde of zijn capaciteiten als schilder
wel groot genoeg waren
tot zijn 47ste
niet echt hield van zijn werk
net na een tentoonstelling in Parijs
waar hij heel trots op was
een herseninfarct kreeg
daarna overal tegenaan liep
lang moest revalideren
wat hem toch
heel veel gebracht heeft
want hij zag in: je kunt zó sterven!
hij ervoer: en het is helemaal niet van belang
of je dan een goed oeuvre achterlaat
dat is van geen enkele waarde
!!
tijdens revalidatie
op de divan in zijn atelier
hing boven hem een tekening
van een Eva'tje
en hij zag, nauwelijks ziende,
de zachtheid van die tekening !
tot hem drong door:
"ik heb eigenlijk nog nooit zo'n zachte tekening gezien
daar ben ik dus blijkbaar erg goed in,
dat moet ik maar doen !
als ik weer voldoende kan zien...
dan ga ik dát uitwerken
dan ga ik het over zachtheid hebben !
die ervaar ik heel weinig in de beeldende kunst
dat heb ik als een soort taak opgevat"
zijn dochter, Mattia...
was op datzelfde moment
ook al enkele jaren - psychisch - ziek
zijn eigen revalidatie deed hem inzien:
ik kan haar niet redden - alleen van haar houden
maar toen ze 8 jaar later inderdaad suïcide pleegde
wilde hij, spontaan, toch niet langer naar buiten treden als kunstenaar,
steeds je werk laten zien... je verhaal vertellen... dat wilde hij niet meer
moest zich bescheiden terugtrekken, meende hij
en iets anders gaan doen
maar
hij kon het niet laten
ging toch weer schilderen
en toen kwamen daar eigenlijk
heel lichtgevende beelden uit
(die hij ontving!!!)
lichte bruiden !
voor hem: een 'zielenlaag'
die via de kunst naar boven kwam
grotere bevlogenheid volgde
het besef: heb de betekenis van kunst
te laag ingeschat
"een Bron kan het zijn,
die zich allereerst aan mij aandient,
en via dat ik het werk weer naar buiten breng,
ook aan anderen kan tonen"
hoe vaak had hij zich niet als kind al
afgevraagd hoe dat zat
met het Paradijs
!
om mattia 1
waar te beginnen...
hoe weergeven wat je raakt
in deze kunstenaar, die met 'De Tuinman'
vandaag voor het eerst mijn leven
binnenwandelde...
gewoon...
met het eerste werk
dat ik vervolgens van hem zag !
een wandtapijt... waaraan 14 jaar geleden
4 maanden lang, door 25 leden van de kerkgemeenschap
van de (mooie, protestantse!) Nieuwe Kerk in Middelburg
(ooit kerk van de Onze-Lieve-Vrouwe-abdij aldaar)
met de hand is meegeborduurd...
roraima-pasen 8e
'Ik ben elke dag, elk uur bij jullie.
Ik hoor jullie gedachten, Ik voel jullie gevoelens,
Ik ken jullie verlangens, jullie angsten,
Ik ken de diepte van je ziel, van je geest.
Kom daarom bovenal tot Mij,
en Ik zal jullie in jullie harten vertellen
wat Ik het meest van ieder van jullie verlang,
Ik zal jullie de genade geven om door te zetten,
Ik zal jullie de antwoorden tonen,
Ik zal jullie de weg wijzen,
zoals Ik vandaag doe.
Vandaag vernieuw Ik jullie toewijding
als aanbidders, helpers, bewoners, missionarissen,
kloosterlingen, priesters, vaders, moeders, dienaren, verwelkomend onthaal.
Vandaag vernieuw Ik jullie verbintenis met Mij, met het Plan, met de Schepper,
en schenk Ik je een hemelse doop met het Water des Levens dat uit Mijn Hart ontspringt,
de doop met de Heilige Geest van God.
Vandaag doop Ik jullie met Goddelijk Water,
opdat je de reinheid van je hart mag vernieuwen.
En Ik doop jullie met Kosmisch Vuur,
opdat je het Goddelijke Doel opnieuw mag aanwakkeren.
Moge Wijsheid je bewustzijn verheffen
en Leven in je leven brengen.
[De priesters spreken het doopgebed uit.]
Ik zegen jullie, wijd jullie toe en vernieuw jullie.
In de naam van de Vader, de Zoon
en de Heilige Geest. Amen.
Uw Meester en Heer,
Christus Jezus'
roraima-pasen 8d
MET ALLES WAT JE INMIDDELS WEET
GA DOOR - NIET VER WEG, MAAR DICHTBIJ
IN JE NAASTE OMGEVING !!
'Met alles wat Ik je laat zien en alles wat Ik jullie vertel,
kom Ik om je een nieuwe betekenis van het bestaan te geven.
Wanneer Ik je vraag om naar je broers en zusters te kijken en Christus te zien,
is dat, opdat je dit potentieel om het leven te transformeren en te vernieuwen, aan het licht brengt,
de essentie aan het licht brengt, die in alle schepselen woont,
liefde brengt waar liefde ontbreekt.
Een wijze metgezel zei ooit tegen jullie: "Licht brengen waar licht ontbreekt"...
En Ik vraag jullie om dit niet ver van jezelf te doen,
maar elke dag, in elke situatie van het leven.
Wees waakzaam,
denk aan het pad van evolutie,
voed jezelf met de Universele Bronnen,
in verbinding met de Schepper,
voed jezelf met Mijn Aanwezigheid.
Ik ben altijd aanwezig in al het leven.
Verenig je met Mij, vraag Mij om hulp,
roep om de intercessie van je Heer, wees nederig voor God,
en je nederigheid zal een deur worden
waardoor de Schepper een woonplaats in je hart kan vinden.
En met al deze sleutels die Ik jullie heb gegeven,
met alle Mysteries die Ik je heb geopenbaard,
ga voorwaarts/door, wees standvastig.
Manifesteer je wilskracht, ondanks weerstand.
Manifesteer liefde, ondanks onverschilligheid.
Manifesteer intelligentie, ondanks intimidatie.
Manifesteer harmonie, ondanks chaos.
Breng de Goddelijke Wetenschap, alles wat Ik je heb getoond, in je bewustzijn,
zodat je jezelf van tijd tot tijd kunt versterken.
Breng er devotie/toewijding, gebed en geloof in,
zodat je je kracht voor je Schepper kunt herwinnen.
Wees ceremonieel, breng orde, zodat het leven altijd heilig mag zijn;
moge orde je verbinding schenken met het universum, met de hogere dimensies,
met de Universele Wetten, met de Immateriële Stralen.
Orde schept bruggen tussen dimensies.
Leef deze ceremonie, deze orde.
De Materiële Stralen bestaan
om je bewustzijn in balans te brengen.
Gedenk ze, roep ze aan, leef ernaar,
en ze zullen de deuren voor je openen,
naar de Immateriële Stralen,
zodat je vervolgens Transcendentie,
Alomtegenwoordigheid, Alwetendheid,
Transfiguratie, en Bevrijding kunt bereiken,
en het menselijk potentieel kunt ontwikkelen
voor verbinding met alle universa.
Maar om het Immateriële te bereiken,
moet je voortdurend volharden
in de verheffing van de materie.'