weorð scipe
vrijdag 20 november 2026
chrístus koning 4
-vervolg encycliek Quas Primas (1925)-
'Bovendien, nu het jaar 1925 — waarin ook de 1600e verjaardag van het Concilie van Nicea werd herdacht — tijdens het Grote Jubileum ten einde liep, hebben Wij bepaald dat deze eeuwenoude herdenking met bijzondere geestdrift gevierd zou worden; en Wij Zelf hebben haar herdacht in de Vaticaanse Basiliek.
Dat Concilie definieerde immers de wezensgelijkheid van de eniggeboren Zoon met de Vader, en stelde die vast als een geloofsartikel van de katholieke kerk. Bovendien bevestigden de kerkvaders, door de woorden "en aan Zijn rijk zal geen einde komen" op te nemen in hun geloofsbelijdenis (Credo), die koninklijke waardigheid van Christus.
Aangezien dit Heilig Jaar aldus meer dan eens de gelegenheid heeft geboden om het koningschap van Christus te benadrukken, zijn Wij van mening dat Wij op een wijze handelen die het meest past bij Ons apostolisch ambt — gehoor gevend aan de verzoeken van vele kardinalen, bisschoppen en gelovigen, die Ons zowel individueel als gezamenlijk zijn toegekomen — door dit jaar af te sluiten met de instelling van een bijzonder Feest in de kerkelijke liturgie, ter ere van Onze Heer Jezus Christus, Koning.
Deze zaak ligt Ons zo na aan het hart, dat Wij er met u over willen spreken, eerbiedwaardige broeders; het zal vervolgens aan u zijn om hetgeen Wij zeggen over de verering van Christus de Koning zo over te brengen, dat het aansluit bij het bevattingsvermogen en de belevingswereld van de gelovigen, opdat de instelling van dit jaarlijkse hoogfeest in de toekomst rijke en blijvende vruchten mag afwerpen.'
[Latijn]
chrístus koning 3
-vervolg encycliek Quas Primas (1925)-
'Wat betreft al degenen die in de loop van deze heilige tijd [Jubeljaar 1925] vanuit alle windstreken naar de Stad zijn gekomen – vergezeld door hun eigen bisschoppen of priesters – wat was hun gemeenschappelijke doel, zo niet dit: dat zij, na hun zielen naar behoren te hebben gezuiverd, bij de graven van de Apostelen en in Onze aanwezigheid zouden belijden dat zij toebehoren, en zullen blijven toebehoren, aan de heerschappij van Christus?
Bovendien straalde dit koninkrijk van onze Verlosser in een nieuw en bijzonder licht, toen Wij de eer van heiligen in de hemel toekenden aan zes belijders en maagden, wier uitmuntende deugden naar behoren waren erkend en goedgekeurd.
Wat een grote vreugde en troost vervulde Ons hart, toen in de majestueuze omgeving van de Sint-Pietersbasiliek – na de afkondiging van Onze formele decreten – een enorme menigte gelovigen haar stem verhief in dankzegging, en uitriep: "Gij zijt de Koning der heerlijkheid, o Christus!"
Want terwijl naties en volkeren die van God zijn vervreemd, door laaiende vuren van haat en interne strijd naar hun ondergang en vernietiging worden gedreven...
blijft de Kerk van God – die het menselijk geslacht voortdurend voedt met geestelijk leven – een reeks heilige mannen en vrouwen voortbrengen en koesteren voor Christus;
en Hij, die hen in Zijn aardse koninkrijk kon aantreffen als de meest trouwe onderdanen en meest toegewijde volgelingen, houdt niet op hen te roepen naar de eeuwige zaligheid van het Hemelse Rijk.'
[Latijn]
chrístus koning 2
-vervolg encycliek Quas Primas (1925)-
'Wij zeggen 'in het Koninkrijk van Christus'...
omdat het Ons toescheen dat er geen doeltreffender manier was
om de vrede te herstellen en te vestigen dan door de heerschappij van Onze Heer te herbevestigen.
Intussen wekte de groeiende toewijding van de volkeren aan Christus en Zijn Kerk
— het enige instrument voor het heil — duidelijk tot een verwachting van betere tijden;
want deze toewijding is of opnieuw ontwaakt, ofwel aangewakkerd tot een veel grotere intensiteit.
Hieruit bleek ook dat velen die de heerschappij van de Verlosser hadden verworpen
— en zich daarmee in feite uit Zijn koninkrijk hadden verbannen —
op gunstige wijze werden voorbereid op een terugkeer
naar de plichten van gehoorzaamheid.
-monument voor zalige Petrus Donders
in Suriname-
Want hebben alle gebeurtenissen en handelingen
die in de loop van het Heilig Jaar hebben plaatsgevonden
— en die stuk voor stuk een blijvende herinnering waard zijn —
niet bijgedragen aan de grote eer en glorie van de Stichter van de Kerk,
onze Heer en opperste Koning?
De openbare presentatie van het werk van de heilige missies
heeft immers een diepe indruk achtergelaten in de geest en het hart van de mensen:
hetzij door de onophoudelijke inspanningen van de Kerk om het koninkrijk van haar Bruidegom steeds verder uit te breiden over alle landen en eilanden — zelfs de meest afgelegen gebieden aan de andere kant van de oceanen;
hetzij door het enorme aantal regio's dat — ten koste van grote inspanningen en zelfs het vergieten van eigen bloed — door moedige en onverzettelijke missionarissen voor het katholieke geloof is gewonnen;
hetzij door de uitgestrekte gebieden die nog onder de heilzame en welwillende heerschappij van onze Koning gebracht moeten worden.'
[Latijn]
chrístus koning 1

























