vrijdag 17 april 2026

 






heilige kateri 5

 


"I did not attend the drum feasts
the dances, or other native gatherings.

For I saw these as occasions
for sins against purity.

I had a great horror for impurity
and always left the company
of people my age.

Preferring solitude
and work."




"I never had a desire
to do as the other girls did.

I did not wear ornaments,
braid my hair into a single braid
to indicate that I was not married,
pierce my ears, or paint my face.

I prefered to be alone
and to remain unwordly."





heilige kateri 4



en zo zijn er wel meer heiligdommen

verspreid over Canada en de VS



de mooie Rosary Walk bijvoorbeeld

in Gallup, New Mexico

2.200 mijl van NY



vlakbij de grote indianenreservaten

in een gebied waar lang steenkool is gewonnen


en dat nu (onterecht?) bekend staat om...

zijn hoge criminaliteit !


"the most dangerous city

in the most dangerous state"


daar moet Maria de hand in hebben

sámen met Sint-Kateri !



[website]

heilige kateri 3



maar ook in Fonda, NY

op de plek waar ze vandaam kwam

is nu een heiligdom, aan haar gewijd



gerund door Franciscanen

die er een mooi filmpje over maakten

alleen te zien op hun website

(doén !)



[website]

heilige kateri 2



in Kahnawake, bij Montréal

waar zij heel jong stierf

bevindt zich haar graf

en oudste 'shrine'




[website]

heilige kateri 1



eind november 2019

(toen nog maar net 7 jaar heilig verklaard)

kwam ze voor het eerst mijn leven binnen:

de heilige Kateri Tekakwitha (†17 april 1680)

24 - of misschien zelfs 23 - jaar oud geworden

Mohawk-meisje uit de staat New York

uitgeweken voor haar familie

naar Kahnawake, Montréal

in Canada



anders zou ze door hen

omwille van haar bekering

zijn gedood




[wiki]

woensdag 15 april 2026






majellakerk 7


-Veestraat, vlakbij de Majella, in Tilburg-


'Op 1 november 2001

is pater Ed van den Berge met emeritaat gegaan. 

Hij werd opgevolgd door een diaken, Hans Vugs

Onder zijn leiding ging de parochie samen met de parochie Lidwina

en zo werd de naam officieel: parochie Lidwina-Gerardus Majella. 

Maar de sfeer in de kerk bleef dezelfde: stemmig en hartelijk,

niet deftig, maar wel oprecht vroom. 



De parochievisie getuigt daarvan:

"Wij zijn en willen een gemeenschap zijn waarin wij met elkaar verbonden zijn, omdat we allen geloven in Jezus als de weg, als de manier waarop een mens kan leven en zo God kan ontmoeten.

Het levensverhaal van Jezus is voor ons de inspiratiebron. Wij komen bij elkaar ieder met haar/zijn verhaal. In een sfeer van vertrouwen en respect voor elkaar kunnen deze verhalen een plaats krijgen in en buiten de liturgische vieringen.

Naast ruimte voor respectvol omgaan met elkaars verschillen zullen wij in onze bijeenkomsten elkaar steunen en bemoedigen. We streven dus naar een gemeenschap waar het goed leven is. Ons eigen levensverhaal leggen we naast het levensverhaal van Jezus van Nazareth, dat ons wordt aangereikt in de Bijbel. Het inspireert ons om samen met hem op weg te gaan, zijn leven te gedenken en zijn idealen waar te maken.

We willen als parochie niet louter op elkaar betrokken zijn, maar open staan en ons verantwoordelijk weten voor de wereld om ons heen."



De Lidwina-Gerardus Majellaparochie ging in 2012 weer op in de nieuwe, nog grotere parochie De Goede Herder. Terugloop in het aantal leden in de Tilburgse kerken leidde ertoe dat een aantal kerken gesloten werden. Het bisdom 's-Hertogenbosch besloot echter in 2013 dat de Majellakerk open zou blijven, en noemde als reden: het belang van een kerk in... de arbeidersbuurten!'


[bron]

majellakerk 6


-Pio-Kapel in Gerardus Majellakerk te Tilburg-

'1933 ingewijd,

werd de Tilburgse Majellakerk in de jaren '60 kapucijns,

en in 1988 bovendien een bedevaartsoord

voor hun heilige Italiaanse medebroeder

Padre Pio van Pietrelcina (1887-1968).


-Padre Pio (+1968)-


Wie jaren '60 zegt, zegt... 

Tweede Vaticaans Concilie, en later het Nederlandse Pastorale Concilie. 

Dat alles bracht wereldwijd heel wat 'vernieuwingen' en 'modernizeringen' met zich mee, maar desalniettemin liep - in Tilburg net zoals elders - net door dat alles het kerkbezoek nog dramatischer en aan een recordsnelheid terug, verloor de parochie haar levendigheid, verdwenen verenigingen, verkleinde de vroegere jongens- en meisjesschool, kreeg het zusterklooster naast de kerk een andere bestemming etcetera etcetera.

De bezetting van de pastorie - waar lang een pastoor en twee kapelaans gewoond hadden - werd kleiner, en toen er tenslotte alleen nog maar een pastoor woonde, werd besloten het gebouw aan derden te verhuren. 

De pastoor, pater Dionysius Schoenmakers, ging in een klein huisje wonen, vlakbij de kerk. En de parochie leek in de jaren tachtig langzaam maar zeker de weg van zovele andere te gaan: kleiner worden en nog kleiner, om tenslotte wellicht opgeheven te worden.



Maar gelukkig werd in 1986 pater Ed van den Berge tot pastoor benoemd. 

Hij wilde zijn schouders er wel onder zetten, en met grote inzet en de medewerking van vele anderen, kwam de parochie weer tot bloei! Onder zijn leiding werd immers het deel van het schip bij de ingang afgescheiden van de rest, en vervolgens omgebouwd tot een ontmoetingsruimte, een kantoor én... een kapel, gewijd zoals gezegd aan hun in 1968 overleden en inmiddels wereldwijd bekende en vereerde medebroeder, de heilige Padre Pio van Pietrelcina.

Ook de Gerardus Majellakerk in Tilburg werd aldus een van de vele bedevaartsplaatsen in de Lage Lander voor de verering van Padre Pio. En sinds 1988, tot op heden, wordt er elke tweede dinsdag van de maand een ceremonie gehouden specifiek in de aan hem gewijde kapel, die zich links van de hoofdingang bevindt.

Twee heel bijzondere Italiaanse heiligen hielden en houden m.a.w....

deze Tilburgse kerk tot op heden in stand.

Vast niet zonder reden!'


[bron]

majellakerk 5





'Toen na WOI Tilburg zich snel begon uit te breiden,

moesten er, zo dacht men toen, ook meteen nieuwe parochies gesticht worden. 

Daarom werd in 1919 een van de kapelaans van de parochie Noordhoek (in 1974 afgebroken) benoemd tot bouwpastoor voor een nieuwe parochie aan wat toen nog de Korvelse Dijk heette. Hij werd de eerste pastoor, Petrus (Piet) Vroomans. En hoewel hij al in 1922 is overleden, maakte hij een grote indruk, door zijn inzet voor de mensen en door zijn vroomheid. 

Hij wist dat de parochie Trouwlaan (zo heette ze in de volksmond) beslist geen rijke parochie was, integendeel, en juist daarom koos hij er voor. Bouwpastoor zijn, wilde toen zeggen dat hij zelf moest proberen het nodige geld voor de bouw van kerk, pastorie, en scholen bijeen te brengen. Daar werkte hij hard aan, misschien te hard. Op 23 januari 1922 overleed hij. 





Een jaar later werd, onder zijn opvolger  Adrianus Verschure, de kerk plechtig ingezegend 

Het was een eenvoudige kerk, maar wie er binnenging, merkte dat de kerk rust en warmte uitstraalde.

Piet Vroomans had als bouwpastoor architect Joseph (Jos) Cuypers ingeschakeld, zoon van Pierre, en ontwerper van o.m. de katholieke St.-Bavokathedraal in Haarlem... Verschure koos op zijn beurt voor kunstenaar Piet Gerrits om de aankleding en de meubilering van de nieuwe kerk te verzorgen. 

De twee kerkklokken, gemaakt door Klokkengieterij Eijsbouts, werden een week voor de opening ingewijd voor ze op hun plek werden gehangen. De grootste kreeg de naam "Petrus", naar de overleden pastoor Vroomans...



Het duurde ruim tien jaar voordat de kerk uiteindelijk werd geconsecreerd door bisschop Arnold Diepen in oktober 1933. De muurschilderingen met passages uit de Bijbel door Piet Gerrits boven het priesterkoor waren immers pas kort daarvoor voltooid. 

De bisschop kwam een dag voor de inwijding aan in de parochie,

en dit ging gepaard met festiviteiten en een optocht.'


[bron]

majellakerk 4

dat alles... om het tot slot van de reeks te gaan hebben

over de Gerardus Majeallakerk in... Tilburg!

een ontwerp van Joseph Cuypers

(zoon van de beroemde Pierre...)




majellakerk 3



Majellakerken vind je in katholiek Nederland

-sinds zijn heiligverklaring in 1904-

haast overal



maar dé centra voor de verering zijn
(in Limburg en Drenthe)






majellakerk 2

in-druk-wek-kende

heilige !! 



opgeleid als kleermaker

verdeelde hij zijn loon in drieën:

1/3e ging als inkomen naar zijn familie,

1/3e gaf hij weg als aalmoezen aan de armen,

en 1/3e als misstipendia voor de zielen in het vagevuur

(om slechts een van de vele opmerkelijke feiten

uit zijn jonge leven te noemen!)


majellakerk 1

heeft Geardus Majella als schutspatroon

Gerardo Maiella, 18e eeuwse heilige

van jongs af aan



† 16 okt. 1755 (29j. oud)

twee weken voor de aardbeving

van Lissabon...







[wiki]

dinsdag 14 april 2026

 




moya brennan 5

 


SONG OF DAVID (PSALM 67)

Wees ons genadig, Heer, en zegen ons
Wees ons genadig, Heer, en zegen ons
Laat de volken U loven, God
Laat alle volken U loven


Wees ons genadig, Heer, en zegen ons
Toon ons het Licht van Uw Aangezicht
Opdat Uw Wil bekend moge worden op aarde
En Uw Verlossing onder alle volken

Wees ons genadig, Heer, en zegen ons
Laat alle volken zich verheugen en blij zijn
Omdat Gij de wereld regeert in Gerechtigheid
Regeert over alle volken van de aarde

Wees ons genadig, Heer, en zegen ons
De aarde heeft haar vruchten in overvloed voortgebracht
En God, onze God, heeft ons gezegend
Moge onze God ons altijd zegenen
En moge Hij gevreesd worden
tot aan de uiteinden der aarde

Wees ons genadig, Heer, en zegen ons
Laat de volken U loven, God
Laat alle volken U loven, U!

Heb medelijden met ons, o Heer
en zegen ons.





moya brennan 4

 

PERFECT TIME

Believe me / I'm not afraid to

Teach me / To learn Your ways

Carry me / Under Your wings

In Your perfect time

Only You / Can dreams come true

Only You / Can make me shine

Only You / Can days be right

In Your perfect time


I know, You told me that I'm not alone

You know, I couldn't do it on my own

See my eyes are older now

Broken dreams behind

Fill my heart with precious love

I know it's there to find


Believe me...

Precious Love You gave me

Precious Love


I know forgiveness is the key, not pride

I want to heal this pain I hide inside

Free my fears and promise me

That You won't let me go

You're the one to comfort me

The past my God You know


Believe me...



moya brennan 3

 






moya brennan 2




wat een landschap !
de Derryveagh-bergen
in het Graafschap Donegal





moya brennan 1



oudere zus van Enya

gisteren overleden

Máire, Maria...

van geboorte


-Gaoth Dobhair/Gweedore (Ierland)-



maandag 13 april 2026

 





ida van leuven 4





'Ida stierf "in de geur van heiligheid"

en werd ook lang als heilige vereerd. 

Haar wonderbaarlijke visioenen werden in ruimere kring bekend,

alsook haar lichamelijke ontmoetingen met verschijningen van met name het Kindje Jezus,

waarbij ze Hem vasthield, waste, met Hem speelde en Hem aankleedde. 



Toch werd in 1576 haar klooster te Roosendael door de Geuzen verwoest. 

In 1600 werd het opnieuw opgetrokken, maar waarschijnlijk heeft men toen...

in het geheel niet meer gedacht aan de relieken van Zuster Ida.

Laat staan aan reliekverering...


Pas in 1719 werd zij zaligverklaard vanwege haar vroomheid en nederigheid. 

Haar officiële gedenkdag, ingesteld door paus Clemens XI...

is 13 april!'


[wiki]

ida van leuven 3


'Zoals bij zovele zaligen en heiligen

- de H. Franciscus om er slechts een te noemen -

zijn er ook bij de zalige Ida verhalen over bijzondere ervaringen die zij had met dieren!

Vissen die naar haar toe kwamen zwemmen bijvoorbeeld,

tijdens het wassen van wasgoed in de beek...

Of onderstaand verhaal, over de kippen!



"Een andere keer ging ze naar de kerk om er de mis bij te wonen. 

Maar er waren zo veel mensen binnen dat ze het te druk vond. Ze besloot in de voorhal van de kerk te blijven staan; daar was ze meer alleen en kon ze zich beter concentreren op de eigenlijke inhoud van de heilige woorden en handelingen. Maar nu was ze wel weer erg alleen, en ze verlangde naar passend gezelschap. 

Haar oog viel op de hanen en kippen die buiten links en rechts op de grond naar voedsel zochten, met hun typische staccato pikbewegingen. Vanuit de verte riep ze hen met onderdrukte stem toe: 'Jullie hanen en kippen daar, luister! Laat even dat gezoek naar voedsel zitten, en kom hierheen om ter ere van jullie Schepper de heilige mis bij te wonen!' 

En geloof het of niet: ze was nog niet uitgesproken of daar kwamen ze van alle kanten toegesneld! Het was alsof zij de kloek was, zoals ze daar stond, omgeven door de dieren, die roerloos hun koppetjes naar haar omhoog hielden, en haar nauwlettend met hun scherpe ogen gadesloegen.

Ze was er aangedaan van. Pas nadat binnen het evangelie was voorgelezen, gaf ze de dieren toestemming om weer terug te keren naar waar ze vandaan gekomen waren, en verder te gaan met voedsel zoeken. Met een korte knik namen ze afscheid van haar, en hervatten hun gewone bezigheden."'


[bron]

ida van leuven 2





'De spot en het getreiter moe...

trad Ida tenslotte toe tot de cisterciënzerinnen

van de (rijke) abdij Roosendael bij Mechelen.

Net omdat de mensen zich zo tegen haar hadden gekeerd, 

gaf zij al haar liefde aan de Heer van haar gebed...

Haar Vita vertelt...

dat eten voor haar een groot probleem was. 

Ze walgde alleen al van het kijken naar of van de geur van voedsel. In een van de vele wonderen die zich om haar heen voltrokken, vermeerderde zich het brood dat Ida zelf niet wilde eten, zodat zij dit onder de zieken en armen kon verdelen.

Begin 13e eeuw was binnen het christendom een bijzondere vorm van extreem vasten ontstaan onder vrouwelijke religieuzen, vaak mystici, die zelfkastijding en vasten beoefenden als een manier om dichter bij het goddelijke te komen. Vaak onderbraken zij dit vasten alleen maar om de gewijde hostie te ontvangen. Een moment waarnaar zij hevig verlangden, en waaruit zij bijzondere kracht putten.





Ida van Leuven wordt in dat verband vaak vermeld naast Ida van (Zout)leeuw en Ida van Nijvel. Deze drie "heilige Ida's", allen cisterciënzerinnen uit de 13de eeuw, hebben toentertijd geschiedenis geschreven door hun geloof in de eucharistie als mystiek sacrament.

Op velerlei manieren werden zij hierom begenadigd, en ontleenden hieraan het gevoel werkelijk "met Christus gehuwd" te zijn. Bruiden van Christus... Om aan te duiden welk een heilige indruk de later zalig verklaarde Ida op haar omgeving maakte, wordt gezegd dat zij "straalde van heiligheid, zozeer dat ze 's nachts zonder verlichting kon lezen of handwerken!"'