zaterdag 4 februari 2023

tempel-maagd 4

Na de maaltijd werd ze opnieuw aangekleed voor het altaar in de kamer ernaast. 

Anna's zus uit Sephoris assisteerde de priester bij de ceremonie... 

waarbij deze de betekenis van de kledingstukken uitlegde... 

en sprak over geestelijke dingen. 



Het gewaad dat het kind nu aandeed, was het mooiste van allemaal. 

Een violetblauw lijfje, en daaroverheen een in kleuren geborduurd borststuk. 

Dat laatste was nu vastgemaakt aan het stuk dat de rug bedekte... 

zat vast aan de gevlochten rok en viel in een punt naar beneden. 

Daarover viel een violetblauwe mantel, vol en schitterend... 

van achteren afgerond als een kazuifel. 

Als het op de borst gesloten was, vormde het pufjes op de armen... 

als bogen waarin ze konden rusten en toch aan het zicht waren blootgesteld. 

Het had vijf rijen goudborduurwerk aan de voorkant... 

de middelste voorzien van de knopen of haken... 

waarmee de mantel werd vastgemaakt. 

Het was ook langs de rand geborduurd. 





Vervolgens werd een grote, veranderlijk gekleurde sluier opgezet... 

die van wit naar violetblauw scheen. 

Op deze sluier rustte een kroon, bovenaan gesloten door vijf gespen. 

Het was een dunne, brede ring, bekleed met goud... 

waarvan de bovenrand zich uitspreidde in punten met bolletjes aan de uiteinden. 

Een netwerk van zijde bedekte de buitenkant... 

die was versierd met kleine roosjes van hetzelfde materiaal... 

in het midden waren vijf parels vastgemaakt. 

De vijf punten waren ook van zijde en bekroond door een bal. 

Het borststuk was aan de achterkant vastgemaakt, maar had ook koorden aan de voorkant als vetersluiting. Haar mantel werd eerst over de borst gepakt door een gekruiste band, die door een knoop met een lange schacht werd verhinderd om op het borstornament te drukken; het sloot weer onder het lijfje en viel in plooien achter de armen.





In deze feestelijke kledij... 

werd Maria op de trap voor het altaar gezet... 

met de kleine meisjes aan haar zijde. 

Ze herhaalde nu haar besluit om zich te onthouden van vlees, vis en melk... 

om alleen een bepaalde drank te gebruiken, bereid uit het merg van riet gedrenkt in water. 

Dit werd veel gebruikt door de armen van Palestina... 

net zoals hier in ons eigen land rijst- of gerstwater door hen wordt gedronken. 

Maria stelde voor om aan deze drank af en toe wat terebinthine-sap toe te voegen. Dit sap is als een witte, stroperige olie en is erg verfrissend, hoewel niet in dezelfde mate als balsem. 

Maria drukte haar besluit uit om ook af te zien van specerijen en fruit, met uitzondering van een soort gele bes die in trossen groeit. Ik ken ze goed. Kinderen en arme mensen eten ze in dat land. 

Ze zei ook dat ze op de kale grond zou gaan liggen, en 's nachts drie keer zou opstaan om te bidden. De andere meisjes stonden maar één keer op.

Toen Anne en Joachim dit hoorden, huilden ze allebei, en de bejaarde Joachim drukte zijn kind in zijn armen en zei: 'Ach, mijn kind, dat is te moeilijk! Als je zo'n gekrenkt leven leidt, zal ik, je arme oude vader, je nooit meer zien.' 

Deze scène was erg aangrijpend.






Maar de priesters antwoordden het kind... 

dat ze, net als de anderen, maar één keer 's nachts moest opstaan, en ze stelden andere en mildere voorwaarden voor haar vast. 

Ten slotte zeiden ze: 'Veel van de andere maagden komen de tempel binnen zonder bruidsschat of zelfs maar iets om hun kost te betalen. Om deze reden en met toestemming van hun ouders, nemen ze het op zich om de met bloed besprenkelde kleding van de priesters en hun ruwe wollen kleren te wassen. Dit is een heel zwaar werk, en kan niet volbracht zonder bloedende handen. Maar jij zult nooit voor zulke diensten worden opgeroepen, aangezien je ouders je in de tempel kunnen onderhouden.'

Maar Maria antwoordde snel dat ze klaar was ook voor dit werk, mocht ze waardig worden geacht om het uit te voeren. Bij deze uitspraak, verraadde Joachim opnieuw zijn emotie.

Tijdens deze heilige ceremonies, zag ik hoe Maria soms zo groot werd, dat ze zelfs boven de hoofden van de priesters uitsteeg. Dit was voor mij een teken van haar wijsheid en gratie. De priesters waren vervuld van verbazing, tegelijk plechtig en blij.


[emmerich]

Geen opmerkingen:

Een reactie posten