Toen Maria werd geboren, zag ik haar tegelijkertijd...
voor de Allerheiligste Drie-eenheid in de hemel...
en op aarde in de armen van Anna.
Ik zag de vreugde van het hele Hemelse Hof.
Ik zag al haar gaven en genaden op bovennatuurlijke wijze aan haar geopenbaard.
Ik heb vaak zulke visioenen, maar ze zijn voor mij onuitsprekelijk, voor anderen onbegrijpelijk.
Daarom zwijg ik erover.
Maria werd ook onderwezen in talloze mysteries.
Toen dit visioen eindigde, huilde het kind op aarde.
Ik zag het nieuws van Maria's geboorte...
ook aangekondigd in het Voorgeborchte...
en ik zag de vervoering van vreugde waarmee het werd ontvangen door de aartsvaders...
vooral door Adam en Eva, die zich verheugden dat de belofte die hen in het paradijs was gedaan...
nu was vervuld.
Ik zag ook dat de aartsvaders in gratie toenamen...
hun verblijfplaats lichter en minder beperkt werd...
en dat ze een grotere invloed op aarde begonnen uit te oefenen.
Het was alsof al hun goede werken, al hun boetedoening, al hun inspanningen in hun leven, al hun verlangens en aspiraties eindelijk hun vruchten afwierpen.
De hele natuur, de levende en de levenloze, mensen en dieren werden tot vreugde bewogen en ik hoorde lieflijk gezang.
-
Maar zondaars waren vervuld van angst en wroeging.
Ik zag, vooral rond Nazareth en in andere delen van Palestina, veel bezeten zielen die op het uur van Maria's geboorte volkomen woedend werden. Ze slaakten vreselijke kreten, en werden heen en weer geslingerd. De duivels schreeuwden het in hen uit: 'We moeten ons terugtrekken! We moeten naar buiten!'
Mijn grootste vreugde was het...
om de oude priester Simeon in de tempel te zien...
op deze avond van Maria's geboorte.
Hij werd gewekt door de angstaanjagende kreten van de bezetenen, opgesloten in een van de straten op de Tempelberg. Simeon had samen met anderen de leiding over hen. Hij ging die nacht naar het huis waar ze waren, en vroeg naar de oorzaak van die kreten die iedereen uit de slaap wekten.
De bezeten man die het dichtst bij de ingang was, schreeuwde hevig, dat hij eruit moest. Simeon liet hem los, en toen riep de duivel uit: 'Ik moet naar buiten! Wij moeten naar buiten! Een maagd wordt geboren, en er zijn zoveel engelen op aarde die ons kwellen. We moeten naar buiten! En nooit meer zullen we durven bezit nemen van een mens!'
Toen zag ik het arme schepsel vreselijk heen en weer geslingerd worden door de duivel, die uiteindelijk uit hem ging. Simeon was in gebed. Ik verheugde me enorm toen ik de oude Simeon zo zag.
-
Ik zag ook Anna, de profetes...
en nog een andere van Maria's toekomstige leraren in de tempel...
wakker geschud worden en geïnstrueerd in een visioen, bij de geboorte van het kind.
Ze vertelden elkaar wat er was gebeurd.
Ik denk dat ze van St.-Anna wisten.
In het land van de Drie Heilige Koningen...
hadden bepaalde profetessen visioenen van de geboorte van de Heilige Maagd.
Ze vertelden hun priesters dat er een Maagd was geboren, en dat om haar te verwelkomen vele geesten op aarde waren neergedaald, maar dat andere geesten verontrust waren. De sterrenkijkende koningen zagen er ook beelden van in hun sterren.
In Egypte werd in de nacht van de geboorte een afgod uit zijn tempel in de zee geslingerd, en een ander viel van zijn plaats en werd in stukken geslagen.
-
De volgende ochtend...
zag ik een grote menigte uit de buurt rond het huis...
samen met Annes bedienden, mannen en vrouwen.
De vrouwen die de leiding hadden, lieten het kind aan hen zien.
Velen van hen waren zeer aangedaan, en vele goddeloze harten werden veranderd.
Ze hadden zich rond het huis verzameld, omdat ze er 's nachts licht over hadden gezien...
en ook omdat de geboorte van Anna's kind als een grote zegen werd beschouwd.
Later arriveerden andere familieleden van Joachim uit de vallei van Zabulon...
ook de bedienden vanop een afstand.
Het kind werd aan iedereen getoond...
en er werd een maaltijd in huis bereid.
De volgende dagen stroomden mensen massaal toe om het kind Maria te zien.
Haar kleine wiegje, dat de vorm had van een boot, stond op een verhoogd voetstuk, iets zoals een zaagkrik, in de voorkamer. De onderste sprei was rood, de bovenste wit, en daarop lag het kind tot aan de oksels gehuld in rood en doorschijnend wit. Ze had kleine, gouden krullen.
Ik zag ook Maria Cleophas, het kind van Maria Heli en Cleophas, het kleinkind van Anne. Ze was toen een klein meisje van nog maar een paar jaar. Ze speelde met de kleine Maria en streelde haar.
Ze was een stevig, gezond kind. Ze droeg een wit, mouwloos jurkje met een rode rand, waaraan kleine rode bolletjes hingen, als appels. Om haar kleine blote armpjes zaten rijen van wit spul, misschien veren, of zijde, of wol. Het kind Maria had eveneens een kleine doorzichtige sjaal om haar nek.
[emmerich]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten