Stella Marisklooster, berg Karmel
Wat een blijdschap in de hele natuur!
Vogels zingen, lammetjes en kinderen dartelen, en zwermen duiven fladderen van vreugde rond de plek waar ooit Anna's woning stond. Ik zie daar tegenwoordig alleen een wildernis...
Maar ik had een visioen van pelgrims in verre tijden, omgord en met lange staven in hun handen, die zich een weg baanden door het land naar de berg Karmel. Op hun hoofd droegen ze een bedekking, eromheen gewonden als een tulband. Ook zij namen deel aan de vreugde van de natuur.
En toen ze in hun verbazing de kluizenaars, die in de buurt woonden, vroegen naar de oorzaak van deze opmerkelijke vreugde, kregen ze als antwoord dat dergelijke uitingen van blijdschap gebruikelijk waren. Zulk feest werd altijd gehouden op de vooravond van de verjaardag van Maria's geboorte [8 september], rond de plek waar eens het huis van Anna stond.
-
De kluizenaars vertelden hen...
over een heilige man uit de vroege tijden...
die als eerste deze wonderen in de natuur had opgemerkt.
Zijn relaas gaf aanleiding tot de viering van het feest van Maria's Geboorte...
dat al snel algemeen werd in de hele Kerk.
En nu zag ik ook hoe dit tot stand kwam.
-
Ik zag een vrome pelgrim...
tweehonderdvijftig jaar na Maria's dood...
het Heilige Land doorkruisen, alle plaatsen bezoeken en vereren die verband hielden met de daden van Jezus toen hij op aarde was. Hij werd bovennatuurlijk geleid.
Soms verbleef hij meerdere dagen tegelijk op dezelfde plek waar hij buitengewone troost proefde. Daar bad en mediteerde hij, en ook ontving hij er openbaringen van boven.
Al een aantal jaren had hij, van 7 op 8 september, telkens een grote jubel in de natuur opgemerkt en engelenstemmen horen zingen in de lucht. Hij bad vurig om de betekenis van dit alles te weten, en in een visioen werd hem bekend gemaakt dat dat de geboortenacht was van de Heilige Maagd Maria.
Hij was op weg naar de berg Sinaï toen hij dit visioen kreeg.
Daarin werd hij ook geïnformeerd over het bestaan van een kapel gebouwd ter ere van Maria in een grot van de profeet Elias. Hij kreeg te horen dat hij dit, evenals de omstandigheden van Maria's geboortenacht, aan de kluizenaars op de berg Sinaï moest onthullen.
Ik zag hem weer toen hij bij de berg aankwam.
Waar het klooster nu staat, woonden, zelfs in die vroege periode, her en der kluizenaars. Het was toen net zo onbereikbaar vanuit de vallei als nu. Om vanaf die kant de top van de berg te bereiken, werden hijsmachines gebruikt.
Ik zag dat als gevolg van de mededeling van de pelgrim, de achtste september hier voor het eerst werd gevierd in het jaar 250, en dat het later in andere delen van de kerk werd geïntroduceerd.
-
Ik zag kluizenaars de pelgrim vergezellen naar de grot van Elias...
om de kapel te bezoeken die daar ter ere van Maria was gebouwd.
Maar het was niet makkelijk te vinden, want de berg was bedekt met tuinen die nog steeds prachtige vruchten voortbrachten, hoewel ze lang in het wild hadden gestaan, en er waren talloze grotten van kluizenaars en Essenen.
De pelgrim die het visioen had gehad, vertelde hen dat ze een Jood naar de verschillende grotten moesten sturen, en dat degene waar hij zou worden uitgeworpen de grot van Elias zou zijn.
Hij was aldus in visioen geïnstrueerd.
Ik zag toen dat ze een oude Jood de grotten in stuurden. Maar zo vaak als hij probeerde een bepaalde grot in te gaan, die een smalle ingang ervoor gebouwd had, werd hij teruggestoten. Door dit wonder werd de grot van Elias herkend.
Toen ze die binnengingen, vonden ze een andere grot waarvan de ingang door metselwerk was afgesloten. Dit was de kapel waarin de profeet Elias in gebed de toekomstige Moeder van de Verlosser had geëerd.
Er lagen nog veel heilige relikwieën in bewaard, botten van de profeten en aartsvaders, schermen en vaten ooit gebruikt bij ceremonies volgens de Oude Wet. Deze laatste werden toegeëigend voor gebruik in de kerk.
-
De plek waar de doornstruik had gestaan...
heette in de taal van dat land: De Schaduw van God.
Het werd alleen op blote voeten betreden.
De Elias-kapel was ommuurd met prachtige grote stenen waar bloemachtige aders doorheen liepen. Die werden later gebruikt voor de bouw van de kerk. In de buurt is een berg geheel van rood zand waarop toch heel mooie vruchten groeien.
Ik heb van St. Bridget geleerd...
dat als zwangere vrouwen vasten op de vooravond van Maria's geboorte...
en vurig negen Weesgegroetjes zeggen ter ere van de negen maanden...
die ze in Anna's schoot doorbracht...
als ze deze gebeden vaak herhalen tijdens hun zwangerschap...
en vooral aan de vooravond van hun bevalling...
en dan vroom de heilige Sacramenten ontvangen...
dan zal Maria zelf hun gebed aan God opdragen...
en hen door zelfs zeer kritieke omstandigheden...
naar een gelukkige bevalling brengen.
-
Ik zag de Heilige Maagd...
aan de vooravond van haar geboorte.
Ze zei tegen me:
'Wie vanavond (7 september) negen keer het Weesgegroet zegt, liefdevol en vroom om de negen maanden doorgebracht in de baarmoeder van mijn moeder te eren, evenals mijn geboorte, en deze devotie negen opeenvolgende dagen voortzet, geeft de engelen dagelijks negen bloemen voor een boeket.
Dit boeket dragen ze naar de hemel en offeren ze aan de Allerheiligste Drie-eenheid...
om een gunst te verkrijgen voor degene die bidt.'
Ik werd getransporteerd naar een hoge plaats tussen hemel en aarde.
Ik zag de aarde onder me grijs en somber...
en boven me de hemel waar, tussen de koren van engelen en de orden van de zaligen, de Heilige Maagd voor de troon van God was.
Ik zag twee eretronen voor haar klaargemaakt, twee eregebouwen...
die uiteindelijk kerken werden, maar dan hele steden...
en die gevormd gevormd uit de gebeden van de aarde.
Ze waren volledig gebouwd van bloemen, bladeren, slingers...
van verschillende soorten, typerend voor de verschillende waarde en kenmerken...
van de gebeden van individuen en van hele congregaties.
Engelen en heiligen namen ze uit de handen van degenen die ze offerden...
en droegen ze naar de hemel.
[emmerich]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten