'Gepassioneerd door politiek,
voegde de jonge Sih zich bij de partij van Chiang Kai-Shek,
de leider van het revolutionaire leger van de Kwomingtang,
voordat hij rechten ging studeren, en vervolgens een diplomatieke carrière begon.
(In oktober 1937 (28 jaar oud) zou hij vergeefs proberen
Mussolini ervan te weerhouden zich te verbinden met Japan en Duitsland.
In juli 1946 (37j.) dan weer deelnemen aan de Vredesconferentie in Parijs.
Later werd hij afgevaardigde bij de VN-Veiligheidsraad...)
Vanaf 1926 (17j.) volgde hij in Shanghai bijbelcursussen,
destijds aan een methodistische (protestantse) universiteit,
maar deze methode ('vrije studie van de Bijbel') bevredigde hem niet.
Hij besefte terdege dat ze geen solide fundamenten gaf, aangezien er geen autoriteit was
om de betekenis van de teksten definitief vast te stellen.
Iedereen kon naar eigen inzicht deze of gene passage interpreteren
(metaforisch, als een simpele stijlfiguur).
Is God dan denkbeeldig of metaforisch?
Uiteindelijk kreeg hij dus geen grotere zekerheid dan in het Confucianisme:
"Mijn geest was erg rusteloos, omdat ik het gevoel had dat de oceaan waarop ik was gevaren geen herkenningspunten had. Ik zocht zekerheid tijdens de Bijbelstudies, maar was terneergeslagen en ontmoedigd toen ik ontdekte dat mijn zoektocht tevergeefs was. Ik probeerde de vaste grond van de waarheid te bereiken door middel van onweerlegbare getuigenissen, steviger dan deze wankelende reflectie, die uitsluitend gebaseerd was op mijn eigen geest en groepsdiscussies."
Een andere protestantse beweging, de "Morele Herbewapening",
waarbij hij zich later zou aansluiten, gaf hem evenmin voldoening:
"Het was alsof ik probeerde vuur te maken...
zonder brandstof."'
[bron]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten