opmerkelijk lied op Youtube
één dag na het treinongeval
"Er is geen dood waar zang is..."
Mooi!
-Adamuz' Madre del Sol-
I
Over de vlakten van olijfgaarden en wind
rees een gewonde nacht in stilte op;
een koude, zilverachtige, snijdende donderslag
verbrijzelde het lied van treinen en sterren.
Hier echoot het klaaglied van wielen,
de aarde huilt met het stof van engelen,
en in elke naam die de zon niet kan uitspreken
– blijven levens verbrand.
II
Een moeder staart onder de wolkenhemel,
waar het bloed van haar zoon vloeide;
op de rechte lijn van staal en maanlicht
kronkelen de kussen met gehuil.
Ze kwamen uit Málaga en Huelva, uit Madrid
en uit dromen die nog geboren moesten worden;
hun voetstappen bleven achter op de rails,
hun gelach, zonder terugkeer, in de nacht.
Refrein
En de trein brak als een hartslag,
als een oud en transparant hart,
en liet op aarde het roepen van de doden achter,
het eindeloos smeken van de afwezigen.
III
De trillende handen van de mensen
heffen lichamen, namen en gebeden op;
de zon bloedt over de velden als een gedicht
van wierook en bloed.
Zij die achterblijven – gewond, slapeloos –
weven een nieuwe hoop uit hun tranen;
en op de stations waar geen treinen reden,
zoeken gezichten naar hun geliefden.
Brug
O, verdriet zonder woorden,
O, wonden die niet kunnen genezen zonder naam:
moge de nacht een wieg van vrede zijn
en moge de wind troost brengen.
Coda
En wanneer de dageraad aanbreekt boven Adamuz
met zijn warme brood en zijn langzame klok,
zullen de namen terugkeren als zaadjes
in de trouwe voren van de herinnering.
Er is geen dood waar zang is,
noch afwezigheid waar iemand zich herinnert.
Mogen zij rusten onder de eeuwige olijfboom,
nu het spoor een pad is.
De trein zal verder rijden
– want het leven gaat door –
maar in elke stap van het ijzer en de mist
zal er een trilling van respect zijn,
een kort gebed,
een licht.
-Madre del Sol-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten