Jezus zegt:
"Ook jij, Maria, kon niet zeggen: 'Laat het zijn zoals Gij wilt!'
Jaren moesten voorbijgaan voordat je tegen Me zei:
"Dánk Je, Vader, voor die pijn."
Maar geloof je dat jouw Jezus je die pijn zou hebben gegeven
als het niet goed was geweest om die pijn te geven?
Denk erover na, nu, en begrijp het.
Hoe graag wilde je dat toen niet doen!
Ik riep je... probeerde... om het je te laten begrijpen.
Maar jij hoorde je God niet.
Het was het uur van de duisternis
voor je geest en voor je ziel.
Vraag niet: 'Waarom heb Je dat toegestaan?'
Als Ik het toeliet, was het niet zonder reden.
Ik spreek er vanavond [sterfdag van haar vader] met je over
wanneer je het meest lijdt.
Ik ben bij je, juist omdat je lijdt.
Ik houd je gezelschap.
Maar bedenk...
dat Ik niemand had in het uur van de verleiding.
Ik moest het zelf overwinnen.
Jij daarentegen hebt Mij altijd dicht bij je gehad,
zelfs toen je Mij niet kon zien...
omdat de Geest van het Kwaad je zozeer verstoorde
dat je jouw Jezus niet kon zien en horen.
Als Ik je nu zou vertellen,
dat de aanvaarding van de dood van een vader door een kind zijn vagevuur verkort,
dat de vergeving, min of meer oprecht, van de zonden van een ouder door zijn kind,
een verlichting is voor die ziel,
dan zou je dat geloven.
Maar toen...
gunde je jezelf geen enkele vrede/rust,
en verspilde je het goede dat je had gedaan.
Afzien van de rijkdom van een genegenheid,
Mijn Wil volgen zonder menselijke spijt,
is de volmaaktheid van de verzaking
die de jongeling wordt aangeraden
in het Evangelie.
Onthoud dit de rest van je leven.
Een vader zoals Ik geeft Zijn kinderen nooit iets schadelijks.
Zelfs als het voor wie om een kus vroeg op een steen gelijkt,
is die steen puur en eeuwig goud.
Het is aan de ziel om het goud te herkennen
en als zodanig te bewaren,
door het woord uit te spreken
dat Mij uit de hemel in Maria's schoot heeft getrokken
en Mij aan het kruis heeft geplaatst om de wereld te verlossen:
het woord 'fiat'!"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten