'Zo ongeveer een jaar
- van maart 1942 tot het voorjaar van 1943 -
komen de dokter en de kloosterzuster elkaar elke dag tegen.
Maar 15 mei 1943 sloeg het uur van afscheid:
zuster Angela Autsch verhuisde als verpleegster naar het SS-lazaret buiten het vrouwenkamp van Birkenau. Daar moest ze de zieken van dienst zijn die eerder haar medegevangenen hadden doodgemarteld. Maar zelfs hier vergat zuster Angela van het Allerheiligste Hart van Jezus het gebod van de naastenliefde geen moment.
Door uit te treden uit de orde, wat haar werd aangeboden, had ze haar ontslag uit het concentratiekamp kunnen bewerkstelligen. Maar ze was haar roeping trouw, en bleef.
Uiteindelijk kreeg ook zuster Angela - net als vele andere gevangenen - vlektyfus. Op dat moment was ze boven veertig jaar en liep extra risico vanwege een hartafwijking. Maar ze kwam er doorheen en zette haar liefdediensten met inzet van al haar krachten voort.
De hartafwijking werd de trouwe, zorgzame zuster tenslotte toch noodlottig. Op 23 december 1944, om 18.45u, kreeg het SS-lazaret bij een bomaanval van geallieerde gevechtsvliegtuigen een voltreffer. Vele SS-ers kwamen om het leven.
Onder de slachtoffers was ook een vrouw: zuster Angela. Ze was op weg naar het kamp, toen een hartaanval een eind maakte aan haar leven van opoffering.
Een vrouwelijke getuige schreef hierover later, aan de overste van de Trinitariërzusters: "Wij hebben nu een kleine heilige die voor Gods Troon onze voorspreekster is. Iedereen hield van Angelchen, van haar liefde en haar oprechtheid. Zij was te goed voor deze wereld, daarom heeft het Goddelijk Kind haar naar zich toe gehaald…"'
[bron]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten