Na de oorlog, is Isa vastbesloten om zich bij de orde aan te sluiten.
Daar werd haar verteld dat ze eerst een universitaire opleiding moest afronden,
omdat ze leraren nodig hadden.
Dus studeerde ze
en werd uiteindelijk aangenomen.
En werkte inderdaad voor de orde als lerares,
maar vrij snel ook als schoolhoofd.
Voor Isa Vermehren was onderwijs altijd ook de vorming van het geweten
– dit was een van de essentiële lessen die ze trok uit de tijd van het Derde Rijk
en waar ze herhaaldelijk naar verwees.
Haar nadruk op oúde morele waarden,
en haar op de kerk gebaseerde onderwijsidealen,
brachten Isa Vermehren evenwel in conflict
met de veranderingen die werden geëist,
vooral na 1968.
Wat ze nooit heeft willen accepteren,
zijn de veranderingen in de liturgie en het dagelijkse kloosterleven na Vaticanum II.
Zelfs op hoge leeftijd weigerde ze daarom haar kloostergewaad af te leggen.
Ze bezat geen burgerkleding en wilde in haar habijt begraven worden,
en ze legde herhaaldelijk uit waarom.
[bron]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten