'Tot het allerlaatste moment
legde hij zijn medegevangenen uit
dat ze medelijden moesten hebben met hun beulen
en hij spoorde zijn vrienden aan te bidden voor het heil van hen die hen hadden mishandeld:
"We moeten van hen houden. Het zijn ongelukkige zielen."
Op 24 februari 1945, om 22:30u...
de avond voor het feest van de 'Bekering van Sint Paulus'...
stierf hij van uitputting in de sneeuw, nadat hij was uitgegleden,
op de terugweg van de ziekenboeg, waar hem de toegang was geweigerd.
Hij had eerder die dag gezegd: "Ik zou graag meer lijden,
zodat velen Christus mogen vinden, op de weg naar Damascus."
Voor hij overleed, nog rechtgeholpen en moed ingesproken door enkele vrienden,
offerde hij zijn leven, opdat zijn broer, student aan de École Centrale,
het geloof zou mogen herontdekken.'
[bron]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten