"Uit haar teksten kunnen we opmaken,
dat Hadewijch gegrepen was door de mystiek
vanaf haar tiende levensjaar...
Hadewijch behoorde tot zulke groten...
Zij beschrijft hoe zij leefde van de 'Minne',
hoe 'Minne porret in mine siele'... Liefde roert in haar ziel...
en hoe niets ter wereld opweegt tegen deze 'Minne'.
Zij voelt het als een geschenk, dat God zomaar geeft aan haar.
En zij probeert op haar beurt Liefde terug te geven.
Door aandacht en tijd te schenken aan God:
in gebed, in stille tijd en geestelijke lezing.
Maar ook door te wachten wanneer ze die liefde niet voelt,
en niet op zoek te gaan naar oppervlakkige behoeftebevrediging.
Ze wacht, en ze vast, en houdt de leegte uit...
En laat God het tijdstip bepalen,
waarop Hij haar weer wil raken
met Zijn Liefde."
[bron]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten