kort na zijn wonderbaarlijke genezing
werd evenwel Gilles' moeder ziek
en het gezin verhuisde daarom
voor een tijdje naar Arcachon
badplaats in de Gironde
Gilles groeide op zoals andere kinderen
speelde, rende, lachte en bracht tijd door met broers en zussen
gedurende de eerste twee jaar, geen ongewone verschijnselen
maar toen veranderde alles
in Arcachon beweerde het bijna 3-jarige kind immers
een 'mooie vrouw in een witte jurk' te hebben gezien
'met een blauwe sluier'
verschijning die gevolgd werd door vele andere
in de weken en maanden die volgden
op die leeftijd had Gilles uiteraard geen enkel theologisch besef
hij beschreef eenvoudigweg wat hij zei te hebben gezien
met de woorden van een klein peutertje
op een gegeven moment vroeg de Heilige Maagd
dat hij met zijn familie 'naar Espis' zou gaan
plek waarvan zij nog nooit hadden gehoord
(213km van Arcachon vandaan!)
toen zijn vader liet vragen waar het was
antwoordde Gilles: 'vlakbij Moissac'
uit een krantenartikel van 7 jaar later (sept. 1953):
"Gilles was drie jaar oud,
toen de hemel zich voor zijn ogen opende.
Het gebeurde in Arcachon, in de villa van zijn ouders.
Het kind was aan het lunchen toen plots
de lepel aan zijn lippen bleef hangen
zijn ogen wijd open...
Hij, die gewoonlijk aan tafel zong,
was plotseling sprakeloos.
'O papa, de mama uit de hemel...
ze lachte me toe, wat is ze mooi!'
Zijn vader: 'Wat zeg jij nou? Je bent gek!
Doe me een plezier en eet je soep op!'
De volgende dag met zijn vader in de tuin,
onder de kastanjebomen, riep hij opnieuw: 'Ik zie haar, de mooie dame!
O, maar ze huilt, ze huilt bloed!'
Hij keek recht voor zich uit.
'Niet huilen!' zegt papa, 'je hebt je bezeerd,
bent in de bamboe gevallen!'
Een paar dagen later,
reciteerde het kind het Parce Domine
dat niemand in zijn familie kende.
Parce, Domine, parce populo Tuo
Ne in aeternum irascaris nobis
'Waar heb je dat vandaan?'
'Het was van de dame!'"
[bron]
