de kathedraal gezien ?
zoveel kúnst !
Chagall !!
(again...)
Posts tonen met het label tederheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tederheid. Alle posts tonen
vrijdag 2 oktober 2026
vrijdag 14 augustus 2026
kleine Gilles 8
Na de veroordeling van Espis
leidde Gilles een meer teruggetrokken leven.
Het gezin werd slachtoffer van oplichting en raakte geruïneerd.
Daardoor verhuisden zij naar Seilhan,
een dorpje in de Haute-Garonne,
niet zo ver van Lourdes.
Ver weg van de bijeenkomsten en controverses in Espis
wordt Gilles niet beschreven als een somber kind
dat zich nu boos van de wereld afkeerde.
Integendeel, hij hield van grappen maken,
de natuur observeren en voor dieren zorgen.
Familieverhalen benadrukken zijn tederheid.
Gilles leek in dieren eenvoudige, onbevangen wezens te zien
waaraan hij zich spontaan hechtte, met diepe genegenheid
voor de schepping.
-bankje in Seilhan dat herinnert aan
Ondanks het einde van Espis,
viel zijn eigen innerlijk leven niet stil.
Gilles bleef beweren dat hij de Maagd Maria zag,
niet langer in het bijzijn van menigten,
maar in de beslotenheid van zijn ouderlijk huis.
De laatste verschijning op 15 augustus 1958,
het feest van Maria Hemelvaart.
Gilles is dan 13j. oud.
In hun huis te Seilhan richtte de familie een kleine gebedsruimte in,
die volledig bewaard is gebleven en nu beheerd wordt door Gilles' broer.
Zes minuten lopen voorbij het kerkhof: 7 rue du Village.
In deze kapel wijdde Gilles zich aan een van zijn favoriete bezigheden:
het opdragen van - zogenaamd 'witte' - missen.
Voor hem was het niet zomaar een spel,
het was de uiting van een roeping.
Gilles wilde priester worden.
Hij legde in zijn kinderlijke taal uit
dat hij Jezus in de eucharistische hosties wilde plaatsen!
Later sprak hij ook over zijn wens om missionaris te worden.
Met deze 'messes blanches' zocht hij geen aandacht.
Hij oefende simpelweg wat hij hoopte ooit te bereiken:
de mis kunnen opdragen, de sacramenten toedienen,
over God spreken en zijn leven aan Christus wijden.
Maar Gilles zou nooit priester worden...
[bron]
maandag 9 februari 2026
prof. peter nissen
maakte, uit onvrede, 'even' (elf jaar lang)
een uitstapje naar de Remonstrantse kerk
maar keerde terug
geraakt door het moedige werk van paus Franciscus
die hem al in het 1e jaar van zijn pontificaat trof met het zinnetje:
'Met Jezus is er een revolutie van de tederheid begonnen'
en later opnieuw, met zijn beeld van de Kerk...
als veldhospitaal !
die daar wil zijn
waar de kwetsuren zijn...
afgelopen vrijdag overleden
mooi interview te zien
via deze link !
[wiki]
dinsdag 13 januari 2026
na kruis, opstanding !
-Verschijning van Christus in Bovenkamer (Tissot)-
Alicja Lenczewska:
"† De cyclus van het kwaad moet voltooid worden.
Zoals die tweeduizend jaar geleden jegens Mij voltooid werd,
bereikt zij vandaag haar volheid jegens Mijn Kerk
en jegens vele van Mijn trouwe kinderen.
Vervolgens zal het Wonder komen
van de Opstanding van Geloof en Liefde,
wanneer Ik met Macht zal uitbarsten om een einde te maken
aan de heerschappij van Satan en zijn dienaren.
Daarom moet je in de liefde blijven en in de vrede van het hart,
en Mij met moederlijke tederheid Mijn verloren kinderen aanbieden."
-Hemelvaart (Tissot)-
'En zie, Ik ga u zenden wat Mijn Vader beloofd heeft.
Blijf dus in de stad, totdat gij bekleed zijt met kracht van boven.'
'Wat hen betreft, nadat ze hem hadden aanbeden,
keerden ze vol blijdschap terug naar Jeruzalem,
en zij bleven voortdurend in de Tempel
en verheerlijkten God.'
-Pinksteren (Anastasiakerk Verona)-
zondag 21 december 2025
angela autsch 7
Toen Angela Autsch in 1933 in Mötz arriveerde,
om er in treden in de Orde van de Trinitarierinnen,
was het kerkje dat gebouwd werd n.a.v. de Mariaverschijningen
op die plek - zowel in de 18e als in de 19e eeuw -
amper 17 jaar oud...
Wat een verschil moet het zijn geweest:
haar lieflijke leven daar, hoe simpel en armoedig ook,
vergeleken met de HEL die haar eerst in Ravensbrück
en later in Auschwitz-Birkenau te wachten stond.
Of was net dat lieflijke zó krachtig...
dat ze het - waar ook ter wereld -
telkens weer aanboren
en doorgeven kon ?
[wiki]
angela autsch 5
'Dokter Schwalbová heeft een apart hoofdstuk gewijd aan deze heldhaftige kloosterzuster, met de titel "Angela". Hier horen we hoe zij in stilte haar werk deed, en hoe ze midden in die onvoorstelbare ellende met een glimlach, een gebaar of een troostend woord bruggen van Liefde over afgronden sloeg.
Met gevaar voor eigen leven, overtrad zuster Angela voortudrend de strenge kampregels, om weerloze vrouwen zonder enige bescherming te behoeden voor de allerergste vernederingen. Ze bracht ze ’s zondags stiekem naar het revier, verzorgde de menselijke wezens die onder de luizen en de vuiligheid zaten met water en zeep, en gaf hen schone kleren. Ze sloot vrouwen in de wasruimte op tot ze klaar waren met hun toilet, en bracht ze langs verboden paadjes terug naar hun onderkomen.
Ze nam de SS-vrouwen die het toezicht hadden herhaaldelijk in de maling, alleen maar om haar beschermelingen te kunnen helpen. Ze legde spullen opzij die eigenlijk ergens anders voor bedoeld waren - zo liet ze zich bij voorbeeld soms de voedselrantsoenen van de vorige dag bezorgen (denk aan de porties voor de gevangenen die in de afgelopen nacht gestorven of vermoord waren) om die aan patiëntes die aan de beterende hand waren , of aan vrouwen in het kamp door te kunnen geven.
Dr. Schwalbová schrijft:
"Angela, altijd doende en energiek, behield in haar ogen steeds diezelfde vertrouwenwekkende blik, haar glimlach straalde immer geduld uit.
Een paar dagen na onze aankomst in Birkenau kreeg ik vlektyfus. De koorts brandde, luizen knaagden aan me, en de zwoele lucht maakte het ademen extra moeilijk. Aan de nachten kwam geen eind, een zwarte ondoordringbare duisternis.
Als ik ‘door het lint’ ging, was ik helemaal van de wereld. Elke nacht wurgde mij iemand uit mijn spookwereld, of sloeg mij, overgoot mij met koffie, of eigen uitwerpselen. Naast mij, boven mij, en onder mij lagen stervende vrouwen: ze schreeuwden en ijlden. Elke dag stierven er in mijn fantasie honderden, verstomd. En elke dag rukte men de doden van de bedden, wierp ze op draagbaren en voerde ze af.
In dit gekkenhuis bewoog zich Angela als een glimlach van het ochtendgloren, als een straal zonlicht. Elke dag kwam ze mij wassen met warm water, bracht me soep en gaf me te eten. Ze gaf me kompressen en maakte jacht op mijn luizen.
In het donker van de avond, ging ze op mijn luizige bed zitten, nam mijn hand in de hare en vertelde. Ze vertelde van de heilige Kleine Thérèse, van de heilige Michaël en vele andere heiligen, hun leven, hun dood en hun wonderdaden. Ze wist dat ik atheïste was, en toch spreidde ze met bezieling in de ogen telkens weer haar geloof voor mij uit, als een bloementuin. Die avonden waren prachtig.
Temidden van de verschrikkelijkste ellende ontstond hier een eiland van tederheid en liefde. En in mijn hoge koorts was het voor mij alsof ik een klein kind was, en of mijn moeder bij me zat en sprookjes vertelde, zo mooi en zilverkleurig als de golven van het beekje in mijn geboortedorp, zo roze en zo helder als een lenteavond."'
[bron]
zaterdag 23 augustus 2025
rina caterinovich 6
'In september 1926
keerde ik voor de derde keer terug naar San Giovanni Rotondo
en mijn man wilde me vergezellen.
Zodra hij Padre Pio zag, voelde hij een grote devotie voor hem,
een gevoel van tederheid en vreugde om dicht bij hem te zijn.
Hij voelde zich, net als ik, buitengesloten, en tijdens de mis van Padre Pio huilde hij.
Hij voelde zich een grote zondaar die God niet onder zijn zonen had willen accepteren.
Maar desalniettemin bleef hij, toen hij met Padre Pio begon te praten, standvastig.
Voor mijn man was Padre Pio een heilig man,
vol vriendelijkheid en liefde, die hij altijd dicht bij zich had willen hebben,
maar ondanks deze genegenheid was hij niet bereid iets te doen
wat tegen zijn geweten en hart inging.
In de zomer werd hij zo ernstig ziek dat hij dacht dat hij bijna dood was,
maar in september 1927 keerden we terug naar het klooster
en bleven daar enkele dagen.
Toen stemde hij ermee in
om van Padre Pio de redenen voor de scheuring in de oosterse kerk te horen,
en hij begon de bestaande meningsverschillen met hem te bespreken.
Tot deze discussies, hoewel hij ze had gewild, hem op een dag zo irriteerden
dat hij het klooster wilde verlaten en terug wilde keren naar Capri.
Ondanks mijn verdriet,
kon ik me niet tegen deze beslissing verzetten.
Maar... hij ging niet weg.
Hij keerde terug naar het klooster, toen hij een... briefje van Padre Pio ontving
waarin stond dat ze, ook als ze 't niet eens konden worden over religie...
toch vrienden konden blijven.
Dus keerde hij terug naar het klooster,
en toen we San Giovanni Rotondo verlieten, stond zijn besluit vast;
het enige wat nog ontbrak, waren de papieren voor de noodzakelijke formaliteiten.
Mijn man zwoer het oosters schisma af.
Bij thuiskomst begon echter een hevigere strijd dan ooit.
Met twijfels, beproevingen en tegenslagen, die léken te wijzen op Gods ongenoegen over deze beslissing. De innerlijke strijd was verschrikkelijk!
Hij, normaal gesproken zo goed en aanhankelijk,
werd een vreemde, teruggetrokken en koud.
Maar de barmhartige Jezus wilde hem niet langer laten lijden,
en in juli keerden we terug naar San Giovanni Rotondo voor de grote dag!
Op 6 juli legde mijn man in Foggia, in de handen van de bisschop, de eed af
en op de avond van de 7e biechtte hij bij Pater Pio.
Op de 8e ontving hij de communie
en op de 10e het vormsel.
"Ik wil het vormsel ontvangen als bezegeling van de genomen stap," vertelde hij me.
Dankzij de Heer heeft hij sindsdien alle beproevingen beter doorstaan.
Hij is ook welwillender jegens anderen
en vindt grote troost in het spreken over het geloof,
dat hij weet te verdedigen t.a.v. orthodoxen."'
[bron]
zaterdag 16 augustus 2025
andré frossard 2
tweede kennismaking:
"Hoe zou je de dag kunnen vergeten...
waarop, tussen de muren van een kapel die plots door licht werd gespleten, de onbekende Liefde zich openbaarde, door wie je liefhebt en ademt?"
"...De dag waarop je leerde, dat een mens niet alleen is, dat een onzichtbare aanwezigheid hem doordringt en omringt, en op hem wacht.
Dat er buiten de zintuigen en de verbeelding een ándere wereld bestaat, naast dewelke deze materiële wereld, hoe mooi ook, hoe nadrukkelijk voelbaar ook, niets meer is dan een vage waas en een verre weerspiegeling van de Schoonheid die haar geschapen heeft."
de onbekende Liefde...
"eine unübertreffliche Milde"
goedertierenheid
clementie...
tederheid
hij ging de mooie kapel uit,
aan de rue Gay-Lussac in Parijs
en wíst: "Ich bin katholisch"
voor altijd
verliefd
!
vrijdag 21 februari 2025
zondag 3 november 2024
armand marquiset 2
God is near the afflicted
(James Tissot)PRIÈRE DU MATIN
Nous Vous offrons, Seigneur,
cette journée qui commence.
Soyons accueillants à tous ceux qui viennent,
parce qu’ils sont Vous.
Soyons un avec tous les petits frères
qui s’en vont de par le monde
vivre un de Vos Alléluias.
Soyons tendres, doux et purs.
Soyons prêts à toutes les formes de Votre Volonté.
Soyons souriants à la vie, parce qu’elle est Vous.
Soyons confiants en la terre comme au ciel.
Soyons dépouillés de tout ce qui n’est pas Vous,
et Vos enfants, les hommes.
Soyons transparents d’amour.
Par la Grâce du Père, du Fils
et du Saint-Esprit.
Ainsi-soit-il.
OCHTENDGEBED
Wij bieden U, Heer, deze dag aan die begint.
Laten we ieder die komt, verwelkomen - want zij zijn U.
Laten we één zijn met alle kleine broeders die de wereld rondgaan
om een van Uw Halleluja's te beleven.
Laten we teder, zachtaardig zijn, en puur.
Laten we klaar zijn voor alle vormen van Uw Wil.
Laten we glimlachen naar het leven, want dat is U.
Laten we in de aarde vertrouwen hebben als in de hemel.
Laat ons ontdaan worden van al wat niet U is, en Uw kinderen, de mensen.
Laten we transparant zijn in de liefde.
Door de Genade van de Vader,
de Zoon en de Heilige Geest.
Amen.
[bron]
maandag 21 oktober 2024
beata conchita 4
-Conchita's verzameling kandelaartjes-
Van Conchita's jonge hand, ook deze reflectie
geschreven n.a.v. Witte Donderdag:
'"Terwijl Hij nog aan tafel zat, en aan het einde van het avondeten,
nam Jezus het brood, dankte, zegende het en brak het, zeggende:
'Neem en eet, dit is mijn lichaam'..."
Met deze eenvoudige woorden verricht Jezus
het meest verbazingwekkende en wonderbaarlijke wonder van Zijn hele leven.
Daarin onthult Hij ons de liefde en tederheid, de oneindige delicatesse van Zijn Hart.
Kan er een grotere Liefde bestaan dan de liefde die ons wordt getoond
door de instelling van de Eucharistie?
Omdat God zo machtig, zo immens, zo rijk is, kan Hij ons niets beters geven...
Hij heeft zijn oneindige schatten uitgeput om ze beschikbaar te maken voor de mens.
Ja, Jezus in het Heilig Sacrament is helemaal van ons, wordt ons geheel gegeven.
En niet alleen wilde Hij in een bepaald aantal kerken of steden verblijven,
maar op álle plaatsen waar christenen zijn, wil Hij daar zijn
om hun Leven en Kracht te zijn.
-een van de vele mooie jurken-
Hij kende heel goed de minachting,
de verlatenheid, de eenzaamheid, de beledigingen
en de heiligschennis die Hij in dit Sacrament zou moeten ondergaan.
Maar dit was niet genoeg om Hem ervan te weerhouden het in te stellen.
Zijn Liefde wist over alle obstakels te zegevieren.
Wat zou er zonder Hem in deze wereld van ons geworden zijn?
Tot wie zouden wij ons hebben gewend, in onze zorgen, zwakheden en verleidingen?
Waar vind je nog de kracht om te volharden op het pad naar de hemel?
Maar...
wij kunnen echt zeggen:
Jezus is helemaal van mij in de Heilige Communie.
Hij is mijn Leven, mijn Schat, mijn Liefde.
Met Hem kan ik alles doen, omdat Zijn Genade mij Troost.
Wat zal ik vrezen, als ik mijn Heer Jezus Christus in mijn ziel bezit?
O Liefde! O Naastenliefde!
Dat God zich zo nauw wil verbinden met een schepsel!
Kunnen wij ons zoveel Genegenheid en Liefde voorstellen?
(na haar dood priester geworden)-
In de Eucharistie vermenigvuldigt Jezus zich oneindig,
om zichzelf aan alle mensen te geven.
Hij had op één plaats, of in één kerk, kunnen blijven...
Maar nee, waar er ook maar een paar christenen zijn, wil Hij erbij zijn.
Voor alle levens, en voor alles, offert Hij zichzelf op.
En toch wordt Jezus niet geliefd.
Laten mensen Hem in de steek, beledigen Hem, verachten Hem.
Laten wij tenminste, die de vreugde hebben Hem te kennen
en Hem zo vaak in ons hart te ontvangen, trouw aan Hem zijn!
Laten wij Hem liefhebben
met al onze kracht.'
[bron]
zondag 13 oktober 2024
sainte foy 4
Wat een uitputtend verhaal, dat Cansò de Santa Fides...
Nee, dan liever een kortere versie!
Die van Dominique-Marie Dauzet misschien...
premonstratenzer-monnik, archivaris in de abdij van Mondaye (Calvados),
doctor in de geschiedenis van de religies, en docent aan de Sorbonne...
In zijn boekje lezen we, als we de uitgeversfiche mogen geloven:
"Menigten middeleeuwse pelgrims wierpen zich, op weg naar Compostela, neer aan de voeten van de gouden Majesteit van deze heilige... deze verbazingwekkende vrouwelijke figuur van zachtheid en humor, die centraal stond - vele eeuwen ná haar dood - in het geweld van het jaar 1000."
Zachtheid...
En humor...
"Onder de wonderbaarlijkheid van legendarische verhalen, een realiteit onderzoekend die misschien nóg wonderbaarlijker is: de tederheid van God voor de kleintjes en voor de gewonden van het leven... roept Dauzet dit ‘kind met vermiljoenen bloemen’ op, dat Sainte Foy was...
tot en met haar boodschap voor vandaag...
die zeer ontroerend en aangrijpend is
m.b.t. armen en gevangenen..."
[bron]
dinsdag 2 januari 2024
teder zijn 2
Tederheid is de deugd waarin de liefde in je hart
tot uiting komt via je tast-, gezichts- en spraakvermogen.
James Tissot
God is Liefde.
Daarom werd Mijn Liefde hier op aarde door velen ervaren
door de aanraking van Mijn handen, door de blik van Mijn ogen en door Mijn woorden.
Ik ben een levende stroom van Genade, wat de Liefde van God is die door Mij stroomt.
Wanneer je Mij komt bezitten, stroomt Mijn Liefde door je heen...
door de kracht van de Heilige Geest.
Jij wordt Mijn levende vat:
jij wordt Mijn handen,
jij wordt Mijn blik,
jij spreekt mijn woorden.
Dit is wat het betekent, om Mijn levende kelken en levende hosties te zijn.
Deze Liefde manifesteert zich concreet en tastbaar, door jouw tederheid.
Door aandachtig te zijn...
voor de manier waarop je je handen gebruikt of niet gebruikt...
hoe je naar anderen kijkt...
en de woorden die over je lippen stromen...
zul je de zonde leren kennen die in je hart achterblijft.
Mijn Moeder vormt elk van jullie...
om Mijn levende kelken te zijn.
[02/01/12]
teder zijn 1
Ik arriveerde vroeg bij de zondagsmis
om de rozenkrans te bidden.
Toen ik die begon te bidden, voelde ik de aanwezigheid van Maria naar mij toekomen. Ze droeg een witte jurk en een witte sluier, maar de focus van mijn innerlijke ogen lag op Haar voeten. Ze was blootsvoets en Haar voeten straalden goudkleurig licht uit. Mijn wezen wilde me alleen maar aan Haar voeten neerwerpen en ze kussen.
Ze zei dat ze wilde dat ik en de hele MvhK dit nieuwe jaar zouden groeien in de deugd van TEDERHEID. Ze legde uit dat tederheid de kracht heeft om de meest verharde harten, doordrenkt van trots, te doen smelten.
Handen:
Ze vroeg ons om aandachtig te zijn voor onze handen, en aandachtig te zijn voor hoe we ze gebruiken of niet gebruiken. God wil Zijn liefde overbrengen door de zachte aanraking van een moeder.
Ogen:
'Leer in de ogen van Gods zonen en dochters te kijken en in hun hart te kijken. Laat je niet misleiden door de buitenkant, maar zie de wonden en de pijn in de harten van je broers en zussen.'
Dit zal ervoor zorgen dat onze blik de blik van liefde wordt en niet van oordeel. Onze perceptie van een persoon wordt gemakkelijk vervormd als we alleen de buitenkant zien. Maar als we in het hart kijken, worden we tot mededogen bewogen.
Woorden:
Elk woord dat uit onze lippen vloeit, moet als honing zijn.
[01/01/12]
maandag 1 januari 2024
huis-regel 4
Vandaag zal ik je leren a.h.v. het voorbeeld van Sint-Jozef.
St. Jozef concentreerde zijn leven op gebed en stilte.
Hij mediteerde dagelijks in nederigheid over het Woord van God
en zocht geen ereplaatsen voor zichzelf.
Hij bleef tevreden, verborgen.
Door de nederigheid en zuiverheid van zijn hart
kon hij de zuiverheid en heiligheid van Maria zien.
Toen hij hoorde dat Maria zwanger was, betrad hij door zijn nederigheid de verborgenheid van zijn hart en probeerde de Wil van God te leren kennen.
Dit is wat iemand tot een groot mens maakt:
het zoeken naar de Wil van God in alle dingen.
Mijn macht en kracht kwamen tot uiting in zijn volgzaamheid en tederheid van hart.
Wanneer mensen hun menselijke neiging tot controle loslaten en volledig op mij vertrouwen, zullen ze de ware kracht van God gaan bezitten.
Sint-Jozef omhelsde Maria als de Moeder van God en geloofde in nederigheid. Hij omarmde de missie van God, geopenbaard en vervat in de Meest Nederige Maria.
Ik wens dat al Mijn Missionarissen van het Kruis, in navolging van Sint-Jozef, jou, Mijn dochter, omarmen als hun geestelijke moeder hier op aarde, in vereniging met Maria, de Moeder van God en Moeder van allen.
Zij moeten jou en álle Moeders van het Kruis met grote liefde in hun hart omarmen, en aandachtig luisteren naar de wijsheid van God die door jullie wordt geopenbaard.
[19/03/11]
vrijdag 16 juni 2023
sei gesegnet
volkslied van Oostenrijk
van 1929 tot 1938
tekst: O. Kernstock
melodie: J. Haydn
Sei gesegnet ohne Ende, Deutsche Heimat wunderhold!
Freundlich schmücken dein Gelände Tannengrün und Ährengold.
Deutsche Arbeit ernst und redlich, Deutsche Liebe zart und weich –
Vaterland, wie bist du herrlich, Gott mit dir, Deutschösterreich!
Wees gezegend zonder einde, Duitse Heimat, vol wonderen!
Vriendelijk sieren uw landschap dennengroen en korengoud.
Duitse arbeid, ernstig en eerlijk, Duits liefde, teer en zacht -
Vaderland, wat ben je heerlijk, God zij met je, Duitsoostenrijk!
Keine Willkür, keine Knechte, off’ne Bahn für jede Kraft!
Gleiche Pflichten, gleiche Rechte, frei die Kunst und Wissenschaft!
Starken Mutes, festen Blickes, trotzend jedem Schicksalsstreich
Steig empor den Pfad des Glückes, Gott mit dir, Deutschösterreich!
Geen willekeur, geen knechten, vrije baan voor elke kracht!
Gelijke plichten, gelijke rechten, vrij de kunst en wetenschap!
Met sterke moed, met strakke blik, elke slag van 't lot trotserend
Klim het pad op van geluk, God zij met je, Duitsoostenrijk!
Osterland bist du geheißen und von Osten kommt das Licht
Nacht und Finsternis zerreißen, wenn es durch die Wolken bricht.
Seht verklärten Angesichtes den ersehnten Tag vor euch!
Land der Freiheit, Land des Lichtes, Gott mit dir, Deutschösterreich!
Oostenland heet je en uit 't oosten komt het licht
nacht en duisternis verscheuren, als het door de wolken breekt.
Zie met een verlicht gezicht voor je de verlangde dag!
Land van vrijheid, land van licht, God zij met u, Duitsoostenrijk!
Laßt, durch keinen Zwist geschieden, uns nach einem Ziele schau’n.
Laßt in Eintracht und in Frieden uns am Heil der Zukunft bau’n!
Uns’res Volkes starke Jugend werde ihren Ahnen gleich.
Sei gesegnet, Heimaterde, Gott mit dir, mein Österreich!
Laat ons, door geen twist gescheiden, zoeken naar een enkel doel.
Laat ons, eendrachtig en tevreden, bouwen aan het toekomst-heil!
Ons volk zijn sterke jeugd moge worden hun voorvaders gelijk.
Wees gezegend, heimat-aarde, God zij met je, m'n Oostenrijk!
Ottokar Kernstock
Abonneren op:
Posts (Atom)