'Al een paar jaar later moest Anselmus in ballingschap
vanwege zijn onverzettelijke houding jegens William II de Rode,
de tirannieke koning van dat moment.
Deze meende invloed te kunnen uitoefenen op kerkelijke benoemingen en beslissingen.
Anselmus verzette zich daar krachtig tegen.
Zo kwam hij via Frankrijk weer in Italië terecht.
Daar woonde hij een aantal bisschoppenvergaderingen bij
en deed veel goed werk in dienst van de geloofsgemeenschap.
Na de dood van William Rufus trad Hendrik I als koning aan.
Deze liet Anselmus vragen terug te keren naar Canterbury.
Maar wederom ontstond er en conflict.
De koning behield zich het recht voor zelf bisschoppen aan te wijzen
en eventueel zelfs nieuwe bisschopssteden.
Anselmus boog niet,
en voor de tweede keer ging hij in ballingschap.
Zijn terugkeer in 1106 werd een overweldigende triomftocht.
En hij stierf toch als een gevierd bisschop,
drie jaar later, in 1109.
In de tijden van ballingschap
had hij voldoende tijd gehad om na te denken over moeilijke vragen van het geloof
en er boeken over te schrijven.
Beroemd is zijn boek Cur Deus Homo, over de Menswording van Gods Zoon.
Het zou van grote invloed blijken op de wetenschap van de komende eeuwen.
Hij wordt afgebeeld als bisschop (met mijter, staf en tabberd) of als abt (enkel staf).
Meestal met een boek, vanwege zijn theologische arbeid.
En soms met een schip vanwege zijn talloze reizen overzee.'
[bron]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten