2e anekdote: De Vogel
'Een andere keer zag Anselmus
hoe een jongetje een vogel aan een touwtje had vastgebonden.
Als hij het touwtje liet vieren, vloog het vogeltje op, in de hoop te ontsnappen.
Maar telkens en telkens weer viel het diertje terug, en trok de jongen het naar zich toe.
Hij had er duidelijk veel plezier in.
Maar onze heilige vader hoopte dat het touwtje zou breken.
En dat gebeurde, en de vogel ontkwam!
Het kereltje zet het op een huilen,
maar Anselmus lachte tevreden.
Hij riep ons bij zich en vroeg:
"Heb je dat spelletje van dat jongetje gezien?
Nou, precies zo speelt de duivel zijn spelletjes met de mensen.
Hij houdt ze door allerlei kwaad aan het lijntje.
Hebzucht en wellust brengen hen het hoofd op hol, en ze leven erop los.
Soms komt het in hen op, wat voor leven ze eigenlijk leiden.
Dan komen ze tot zichzelf, en nemen zich voor om zich van dat alles los te maken.
Net als die vogel van daarnet, zoeken ze de vrijheid.
Maar omdat de vijand ze aan het lijntje van hun slechte neigingen houdt,
vallen ze weer terug en begint alles weer van voren af aan.
En dat gaat zo eindeloos door.
En zo vinden ze nooit de vrijheid...
als er niet een krachtige impuls van buiten komt
die het duivelse lijntje breekt."'
[bron]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten