291.3
Maria Valtorta:
'"Wil Je me vertellen hoe Jij bidt, en waarom Jij bidt?"
"Ik zal het je zéker vertellen. Dan zul je met Mij mee kunnen bidden!
God geeft ons de dag.
De hele dag, de lichte uren en de donkere, de dag en de nacht.
Het is een gave, te leven, en licht te hebben.
Het is een weg van heiliging, hoé we leven.
Nietwaar?
Dus moeten we ieder moment van de dag heiligen, om onszelf in heiligheid te bewaren,
en de Allerhoogste en Zijn goedheid in ons hart aanwezig te houden,
en tegelijkertijd de Duivel op afstand te houden.
Kijk naar de vogels.
Bij de eerste zonnestraal zingen ze. Ze zegenen het licht.
Ook wij moeten het licht zegenen, dat een geschenk van God is,
en God zegenen die het ons schenkt, en die Licht is.
Naar Hem verlangen, vanaf het eerste ochtendlicht,
alsof we een zegel van licht, een vleugje licht, zetten
op de hele dag die komt, zodat hij helemaal helder
en heilig mag zijn.
En ons verenigen met de hele schepping
om de Schepper te prijzen.
Dan, naarmate de uren verstrijken,
en ons met hun verstrijken het besef brengen
van hoeveel pijn en onwetendheid er in de wereld is,
moeten we opnieuw bidden:
dat de pijn verlicht mag worden,
en de onwetendheid mag verdwijnen,
en dat God gekend, geliefd en aanbeden mag worden door alle mensen,
die, als ze God zouden kennen, altijd getroost zouden worden,
zelfs in hun lijden.
En op het uur van de sext:
bidden voor de liefde van je familie.
Genieten/Proeven van dit geschenk van verbondenheid met hen die van ons houden.
Ook dat is een geschenk van God.
En bidden dat voedsel niet verandert:
van iets nuttigs in iets zondigs.
En bij zonsondergang: bidden in het besef
dat de dood de zonsondergang is die ons allen wacht.
Bidden dat onze zonsondergang, weze het die van de dag of die van het leven,
altijd mag worden volbracht/beëindigd met onze ziel in genade.
En wanneer de kaarsen aangestoken zijn:
bidden om dank te zeggen voor de voorbije dag
en om bescherming en vergeving te vragen,
zodat we kunnen gaan slapen
zonder angst voor een plotseling oordeel,
of voor demonische aanvallen.
Tenslotte 's nachts: bidden
—maar dit is voor hen die geen kinderen meer zijn—
om de zonden van de nacht goed te maken,
om Satan weg te houden van de zwakken,
dat in de schuldigen reflectie, berouw en
goede voornemens mogen ontwaken.
die bij het eerste zonnelicht
ook werkelijkheid worden.
Ziehier hoe en waarom
een rechtgeaard mens
de hele dag bidt."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten