291.2
Maria Valtorta:
'Jezus loopt helemaal alleen, op een afstandje,
zoals Hij soms doet wanneer Hij zich wil afzonderen.
Margziam draait zich een paar keer om naar Hem.
Dan kan hij het niet langer uithouden, laat Petrus en Johannes van Zebedeüs achter, gaat aan de rand van de weg zitten, op een steen die een Romeinse militaire markering moet zijn, en wacht.
Wanneer Jezus ter hoogte van hem is, staat het kind op en gaat, zonder te spreken, aan Zijn zijde lopen, een beetje achteruit, om Hem zelfs met zijn aanblik niet te storen, en hij observeert, observeert...
En blijft observeren, totdat Jezus uit Zijn meditatie tevoorschijn komt en zich omdraait, de lichte voetstap voelend achter zich, glimlacht, Zijn hand naar het kind uitsteekt en zegt: "O! Margziam! Wat doe jij hier, helemaal alleen?"
"Ik keek naar Jou.
Ik kijk al dagen naar Jou.
Allen hebben ogen, maar niet iedereen ziet hetzelfde.
Ik heb gezien dat Jij Je soms alleen terugtrekt , alleen...
De eerste paar dagen dacht ik, dat Je ergens door beledigd was.
Maar toen zag ik, dat Je dat altijd op hetzelfde tijdstip doet,
en dat Moeder, die Jou altijd troost als Je verdrietig bent, dan niets tegen Jou zegt,
wanneer Je die gelaatsuitdrukking krijgt.
Maar integendeel, als ze aan het spreken is, dan wordt ook zij stil,
en keert volledig in zichzelf. Ik zíe het, weet je?
Omdat ik altijd naar jou en naar haar kijk,
om te doen wat jullie doen.
Ik vroeg de apostelen wat Je doet,
omdat Je beslist wat doet...
Ze zeiden tegen me: "Hij bidt."
En ik vroeg: "Wat zegt Hij dan?"
Niemand antwoordde me, omdat ze het niet weten.
Ze zijn al jaren bij Je, en ze weten het niet...
Vandaag volgde ik Jou, elke keer dat ik zag dat Je die uitdrukking kreeg,
en ik keek naar Je toen Je bad.
Maar het is niet altijd hetzelfde gezicht.
-priem tertio (6-9u)-
Vanmorgen bij zonsopgang, leek Je een engel van licht.
Je keek naar de dingen met ogen die hen, geloof ik, meer dan de zon
uit de duisternis verhieven - de dingen én de mensen.
-sext (12u)-
En toen keek Je naar de lucht.
En had Je het gezicht dat Je hebt wanneer Je aan tafel het brood offert.
-noen (15u)-
Later, toen we door dat dorpje trokken, ging Je alleen lopen, achter ons,
en leek Je mij een vader, zo graag sprak Jij vriendelijke woorden
tegen de armen van dat dorp, terwijl Je voorbijging.
Tegen een van hen zei Je: "Verdraag het geduldig,
want spoedig zal Ik jou wakker maken,
en anderen zoals jij opwekken."
Het was de slaaf van die lelijke man
die zijn honden op ons afstuurde.
-vespers (18u)-
Toen het eten werd bereid,
keek Je ons aan met ogen van vriendelijkheid, Liefde.
Je zag eruit als een moeder...
-completen (21u)-
Maar nu, net, was Jouw gezicht er een van pijn...
Wat denk Je dan, Jezus, in dit uur, dat je zo bent?...
-metten lauden (0-3u)-
Maar zelfs 's nachts, soms, als ik niet slaap,
zie ik Jou heel ernstig."'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten