armand marquiset 4

NOUVEAU PETIT FRÈRE QUI ARRIVE

petit frère nouveau qui arrive

viens dans la Maison de la Joie

les pauvres tendrement tu aimeras

et de tout ton corps serviras

ce corps durement fatigera

mais l'âme en Joie tu auras

selon comme tu aimeras

un peu, beaucoup, tout tu donneras

et un peu, beaucoup, tout

en plénitude de Joie tu vivras

ceux qui ont faim tu nourriras

ceux qui pleurent, qui sont seuls,

et là, tu consoleras

et tous de ton amour réchaufferas

beaucoup de Joie donneras

et plus encore recevras

et ainsi la vie passera

et toi, toujours selon ton amour, serviras

et plus tu vieilliras, plus ton amour grandira

et puis un jour, ton amour,

sa terrestre maison de la joie

et ton corps quittera

alors on a divin visage

tous ceux de la terre tu reconnaîtras

quand dans la grande Maison de la Joie

ton Amour entrera.

ACCOUREZ FRÈRES DE PAR LE VASTE MONDE

accourez frères de par le vaste monde

vers vos frères qui souffrent

ils ont faim, mais ils espèrent

car la vie est espoir

accourez frères de par le vaste monde

car pour eux vous êtes l'espoir

vous ne les connaissez pas encore

ils ne vous connaissent pas encore

mais si vous les aimez

il vous aimeront

et alors s'éloignera leur faim

accourez frères de par le vaste monde

étant des frères pour vos frères

et le soleil irradira leur cœur

accourez frères de par le vaste monde

frères de toutes fois, frères de toute race

frères de tout pays, brûlant d'amour

pour vos frères

frères de toutes fois, frères de toute race

frères de tout pays

et parce que vous serez venu

ils n'auront plus faim

et alors vos mains dans leurs mains

leurs yeux et leurs lèvres souriront

et vos yeux et vos lèvres souriront

leurs cœurs auront si chaud

et vos cœurs auront si chaud

tous frères de par le vaste monde

suivons le chemin, suivons le chemin

tout au long de la vie

des autres

il a le visage

riches, pauvres, beaux ou non

jeunes, vieux, tous sommes nus

de la naissance à la mort

une seule richesse

tout au long de la vie

peut nous vêtir

de lumière et de flammes

des autres

elle a le visage

aimons

soyons un de la terre au ciel

soyons un de la terre au ciel

clair comme Aurore

tendre comme rosé

doux comme brise

soyons un de la terre au ciel

fraternelle, proche, donné

pour ceux qui espèrent

soyons un de la terre au ciel

corps servant, âme brûlant

d'amour

soyons un de la terre au ciel

avons-nous souris ?

avons-nous souris de tendresse 

jusqu'au retour de leur sourire

tant d'êtres pleurent

tant d'êtres pourraient les consoler

tant de cœurs sont solitaires

tant de cœurs pourraient les aimer

tant d'âmes espèrent

tant d'âmes pourraient semer l'espérance

avez-vous souri de tendresse

jusqu'au retour de leur sourire ?

tant de Dieux ont si longtemps attendu un regard

tant d'oreilles ont sans cesse attendu un pas

tant de gens ont toute une vie attendue un baiser

alors frères du ciel et de la terre

sourions de tendresse

jusqu'au retour

de leur sourire

À SAINT FRANÇOIS D'ASSISE

frère François

frère pour tous vos frères

donnez-nous d'être un peu

ce que vous étiez

vous qui étiez étoile

donnez-nous la lumière

vous qui étiez la joie

donnez-nous d'apporter la joie

vous qui fuyez la richesse

apprenez-nous la pauvreté

vous qui étiez l’humilité

apprenez-nous être frères rien

vous qui étiez contemplation

apprenez-nous à voir

vous qui parliez aux oiseaux

apprenez-nous à écouter

vous en qui tout être l'embrassier

de sa naissance à sa mort

éblouissez-nous de respect pour chacun

vous qui étiez du ciel et de la terre

enseignez-nous de vivre la terre

avec un cœur de ciel

vous qui étiez de Dieu

des saints et des anges

François d'Assise, notre père, notre frère,

donnez-nous d'être vraiment un frère

pour tous les autres

parce que vous avez été

vous êtes et vous serez

de tout temps et pour toujours

le grand frère du monde

MÉDITATION SUR LA MORT

pourquoi, O Mort, les hommes ont-ils peur de toi ?

puisque tu es la paix, tu es l'espérance

pourquoi craindre ton inconnu ?

alors qu'il est Dieu

source de toute vie, de tout amour

pourquoi avoir peur de tout perdre ?

alors que nous allons tout gagner

pourquoi avoir peur de ce silence ?

alors que nous entendrons tant de voix

que nous verrons tant de visages

pourquoi avoir peur de se finissement ?

alors que tu es le jaillissement

vers l'éternité

[bron]

armand marquiset 3

-Petits Frères des Pauvres (Villa des Fleurs)-

PRIÈRE DU SOIR

Avons-nous vécu, Seigneur, cette journée selon Vous ?

Avons-nous été patients, humbles, aimants ?

Avons-nous été attentifs à tous ceux qui venaient ?

Avons-nous répondu à l’Espoir de ceux qui demandaient ?

Avons-nous embrassé ceux qui pleuraient ?

Avons-nous souri de tendresse jusqu’au retour de leur sourire ?

Avons-nous prié en toutes les souffrances ?

Avons-nous donné des fleurs avant le pain ?

Avons-nous éclaté Votre Joie ?

Avons-nous sans cesse été des frères pour nos frères ?

Si tout cela ne fut pas, pardonnez-nous Seigneur, 

et même si cela fut, ce ne fut pas assez.

Aussi nous Vous prions :

embrassez-nous d’amour,

chaque jour davantage, Seigneur,

jusqu’au Soleil final de Votre Eternité.

-Petits Frères des P. (Château de Pothières)-

AVONDGEBED

Hebben wij, Heer, deze dag volgens U geleefd ?

Waren we geduldig, nederig en liefdevol ?

Gaven we aandacht aan ieder die kwam ?

Hebben we de Hoop beantwoord

van wie iets aan ons vroegen?

Hebben we hen die huilden omarmd?

Hebben we met tederheid geglimlacht

totdat hun glimlach terugkeerde?

Hebben we gebeden, in al het lijden?

Gaven we bloemen vóór het brood?

Lieten we Uw Vreugde losbarsten?

Zijn wij altijd broers voor onze broers geweest?

Als dat er allemaal niet was, vergeef ons Heer,

en zelfs als het er wel was, dan was het niet genoeg.

Daarom bidden wij tot U :

Omhels ons met Uw Liefde, Heer,

iedere dag meer, tot de finale Zon

van Uw Eeuwigheid.

[bron]

armand marquiset 2

God is near the afflicted

(James Tissot)

PRIÈRE DU MATIN

Nous Vous offrons, Seigneur,

cette journée qui commence.

Soyons accueillants à tous ceux qui viennent,

parce qu’ils sont Vous.

Soyons un avec tous les petits frères

qui s’en vont de par le monde

vivre un de Vos Alléluias.

Soyons tendres, doux et purs.

Soyons prêts à toutes les formes de Votre Volonté.

Soyons souriants à la vie, parce qu’elle est Vous.

Soyons confiants en la terre comme au ciel.

Soyons dépouillés de tout ce qui n’est pas Vous,

et Vos enfants, les hommes.

Soyons transparents d’amour.

Par la Grâce du Père, du Fils

et du Saint-Esprit.

Ainsi-soit-il.

-Armand Marquiset-

OCHTENDGEBED

Wij bieden U, Heer, deze dag aan die begint.

Laten we ieder die komt, verwelkomen - want zij zijn U.

Laten we één zijn met alle kleine broeders die de wereld rondgaan

om een ​​van Uw Halleluja's te beleven.

Laten we teder, zachtaardig zijn, en puur.

Laten we klaar zijn voor alle vormen van Uw Wil.

Laten we glimlachen naar het leven, want dat is U.

Laten we in de aarde vertrouwen hebben als in de hemel.

Laat ons ontdaan worden van al wat niet U is, en Uw kinderen, de mensen.

Laten we transparant zijn in de liefde.

Door de Genade van de Vader,

de Zoon en de Heilige Geest.

Amen.

[bron]

armand marquiset 1

leren kennen in Parijs

op het Cimetière de Montmartre:

Armand Marquisets 'Petits Frères des Pauvres' !

vergeleken met het graf van Dalida...

- vol prachtige boeketten, zelfs 37 jaar na haar dood -

(haar van harte gegund...)

een povere tombe

zonder bloemen

zonder franje

niet eens schoongemaakt

vol herfstblaadjes...

maar wat een mooi verhaal

wat een mooie heilige

die me komt aanwaaien

met... Allerheiligen

!!

beata conchita 8

 

wordt vervolgd

!

beata conchita 7

-originele icoon-

het verhaal van de verering van

Nuestra Señora del Perpetuo Socorro

('OLV van Altijddurende Bijstand'...)

hoe Zij terecht kwam - via een diefstal zelfs! -

vanuit Kreta in Rome, en vanuit Rome

uiteindelijk in het verre Spanje

en daarna de hele wereld...

is te mooi om niet te delen !

(net als het krachtige gebed tot OLV

door Conchita zelf geschreven...)

vraag...

en u zal gegeven worden...

!!

¡Oh María!

Tú lo puedes todo.

Basta que digas una palabra,

para que se te conceda.

Con un suspiro de tu corazón,

con una palabra de tus labios,

tienes todas las riquezas de Dios.

Yo me alegro de tenerte por Madre

y me acerco a ti,

confiando en tu misericordia

y en que me escuchas.

¡Oh Madre!

Tú ves que mis necesidades

son mayores que las de

las Bodas de Caná.

Dígnate decirle a Jesús

que convierta mi corazón

en un horno encendido de su amor.

Pídele que transforme

mi debilidad en fortaleza

y que me cambie

de pecadora en santa.

¡Oh Madre mía!,

no me niegues esta gracia

y pide a Jesús por mí,

porque él nada te puede negar.

Amen

[bron]

beata conchita 6

of wandelden vader en dochter

(haar moeder vroeg gestorven)

liever de andere kant op ?

naar beneden, de hoge helling áf,

naar de kerk waar Maria vereerd werd

de mooie icoon met het prachtige kopje

van het Jezuskind...

de OLV van Altijddurende Bijstand

zo belangrijk voor de redemptoristen

en voor slachtofferzielen...

en waar, na haar dood,

haar vader zou intreden als redemptorist

en ook priester zou worden, heel mariaal,

in de geest van Alfonso de' Liguori...

daar waar ze nu, beiden,

begraven liggen

en hun relieken

vereerd worden

nog dagelijks

beata conchita 5

lag het huis van Manuel de Falla

op amper 300m van hun huis vandaan

dan lag, iets hoger nog op de helling, ook het Alhambra

op wandelafstand van de ouderlijke woningen

met het Paleis van Karel V daarin...

zouden ze vaak daarheen zijn gewandeld?

naar de vele tuinen?...

beata conchita 4

-Conchita's verzameling kandelaartjes-

Van Conchita's jonge hand, ook deze reflectie

geschreven n.a.v. Witte Donderdag:

'"Terwijl Hij nog aan tafel zat, en aan het einde van het avondeten,

nam Jezus het brood, dankte, zegende het en brak het, zeggende:

'Neem en eet, dit is mijn lichaam'..."

Met deze eenvoudige woorden verricht Jezus

het meest verbazingwekkende en wonderbaarlijke wonder van Zijn hele leven.

Daarin onthult Hij ons de liefde en tederheid, de oneindige delicatesse van Zijn Hart.

Kan er een grotere Liefde bestaan ​​dan de liefde die ons wordt getoond

door de instelling van de Eucharistie?

Omdat God zo machtig, zo immens, zo rijk is, kan Hij ons niets beters geven...

Hij heeft zijn oneindige schatten uitgeput om ze beschikbaar te maken voor de mens.

Ja, Jezus in het Heilig Sacrament is helemaal van ons, wordt ons geheel gegeven.

En niet alleen wilde Hij in een bepaald aantal kerken of steden verblijven,

maar op álle plaatsen waar christenen zijn, wil Hij daar zijn

om hun Leven en Kracht te zijn.

-een van de vele mooie jurken-

Hij kende heel goed de minachting,

de verlatenheid, de eenzaamheid, de beledigingen

en de heiligschennis die Hij in dit Sacrament zou moeten ondergaan.

Maar dit was niet genoeg om Hem ervan te weerhouden het in te stellen.

Zijn Liefde wist over alle obstakels te zegevieren.

Wat zou er zonder Hem in deze wereld van ons geworden zijn?

Tot wie zouden wij ons hebben gewend, in onze zorgen, zwakheden en verleidingen?

Waar vind je nog de kracht om te volharden op het pad naar de hemel?

Maar...

wij kunnen echt zeggen:

Jezus is helemaal van mij in de Heilige Communie.

Hij is mijn Leven, mijn Schat, mijn Liefde.

Met Hem kan ik alles doen, omdat Zijn Genade mij Troost.

Wat zal ik vrezen, als ik mijn Heer Jezus Christus in mijn ziel bezit?

O Liefde! O Naastenliefde!

Dat God zich zo nauw wil verbinden met een schepsel!

Kunnen wij ons zoveel Genegenheid en Liefde voorstellen?

-kazuifel van Conchita's vader

(na haar dood priester geworden)-

In de Eucharistie vermenigvuldigt Jezus zich oneindig,

om zichzelf aan alle mensen te geven.

Hij had op één plaats, of in één kerk, kunnen blijven...

Maar nee, waar er ook maar een paar christenen zijn, wil Hij erbij zijn.

Voor alle levens, en voor alles, offert Hij zichzelf op.

En toch wordt Jezus niet geliefd.

Laten mensen Hem in de steek, beledigen Hem, verachten Hem.

Laten wij tenminste, die de vreugde hebben Hem te kennen

en Hem zo vaak in ons hart te ontvangen, trouw aan Hem zijn!

Laten wij Hem liefhebben

met al onze kracht.'

[bron]

beata conchita 3

-slaapkamer van Manuel de Falla-

vlakbij het mooie Carmen

('huis met tuin', typisch voor Granada)

van de rijke familie Barrecheguren...

nauwelijks 'het hoekje om' zelfs

in zekere zin 'het huis tegenover'...

woonde in diezelfde dagen

- en eveneens in zo'n mooi huis -

de Spaanse componist Manuel de Falla

van wie weinig weten dat ook hij

érg katholiek was... (en, onder Franco,

daarom zelfs uitweek naar Argentinië!)

nu een museum

beata conchita 2

-zicht op Granada vanuit haar ouderlijk huis-

-Carmen de Conchita (nu klooster)-

Van Conchita's hand,

deze reflectie dd. 27/11/26:

'Vandaag word ik eenentwintig jaar oud.

Dit betekent dat het leven veel sneller gaat dan we denken.

Misschien is de helft, een derde van mijn leven al voorbij... 

misschien sterf ik binnenkort... 

en zelfs als ik nog vele jaren leef...

zullen die jaren net zo snel voorbijgaan als de vorige.

Wat is een lang leven, vergeleken met de eeuwigheid?

Minder dan een druppel water, vergeleken met de oceaan.

-Conchita's kamer, met ziekbed-

Binnenkort zal ik deze wereld verlaten,

en zal er geen spoor meer zijn van mijn leven.

Net zoals het schip dat de zee oversteekt, geen spoor van zijn doorgang achterlaat.

En dit leven, zo kort, zo vluchtig...

is mij door God gegeven om een ​​eeuwigheid te verwerven.

Wee mij, als ik het verspil!

Wee mij, als ik het voor iets anders gebruik

dan voor het liefhebben van God!'

[bron]