zondag 5 oktober 2025

thérèses musje (piaf) 6





-Théophanis Lamboukas,  haar 2e echtgenoot-


En toch...

kreeg Édith Piaf geen kerkelijke begrafenis.

Omdat ze werd gezien als iemand die "in staat van openbare zonde" had geleefd.

Met alle minnaars die ze had gehad, prostitutie in haar jonge jaren...


Maar toen ze gestorven was, bleef evenwel één priester,

die zij ooit, niet wetend, van zelfmoord had gered,

drie dagen naast haar bed bidden.






Ze gaf veel hoop aan mensen die zich ellendig voelden.

Édith was haar arme jeugd niet vergeten, en ze hielp ouderen, daklozen,

of vrienden in materiële nood, financieel en anders.


Dicht bij de kleintjes, bij de vergetenen, redde ze zelfs die ene priester.

Eind jaren '40, in Marseille, terwijl hij leed aan een zware depressie,

le père Martin, en zich voorbereidde om er een ​​einde aan te maken.

Maar één lied, en Piafs stem, zouden hem anders doen besluiten.

Zijn geloof, zijn priesterroeping én zijn verlangen om te leven

werden tegelijkertijd herboren, die dag...

dag dat hij op zijn slechtst was...

maar luisterde naar haar stem!





Édith overleed op 10 oktober 1963 om 13.10u.

De dag ervoor waren haar laatste woorden,

gehoord door haar kamermeisje:

"Lieve kleine Jezus..."


Pater Martin, uit Marseille, zou wél drie dagen lang waken,

bij het lichaam van Édith, teruggekeerd uit Grasse,

in haar appartement aan de Boulevard Lannes,

in Parijs.


-met Marc Bonel-


Édiths accordeonist, Marc Bonel,

verborg in zijn memoires zijn woede niet:

"Ze verdiende het niet dat het aartsbisdom Parijs zijn heiligdom sloot, en haar tot de hel veroordeelde zoals bisschop Pierre Cauchon Jeanne d'Arc naar de brandstapel heeft geleid. Wat een schande voor hen die deze beslissing namen, zonder toestemming te vragen aan Hem die, daarboven, Zijn armen al voor Édith had geopend!"


Op 14 oktober 1963, dag van de begrafenis,

werd wel nog de kist gezegend voordat ze werd neergelaten,

door le père Villaret, kapelaan van de podiumkunstenaars.


Ook pastoor Delbos van de kerk van Gluges,

die Piaf discreet mee had helpen restaureren,

hield enkele dagen na haar dood een mis ter nagedachtenis.


[bron1][bron2]

Geen opmerkingen:

Een reactie posten